شربت گایافنزین پورسینا 100 میلی گرم/ 5 میلی لیتر 60 میلی لیتر GUAIFENESIN PURSINA 100MG/5ML 60 ML SYRUP
- دوز100 میلی گرم/ 5 میلی لیتر
- شکل داروییشربت
برای استعلام قیمت تماس بگیریداستعلام قیمت در واتساپتماس بگیرید
ثبت درخواست آنلاین این دارو- مشاوره رایگان با داروساز
- تأمین داروهای کمیاب
- پیگیری آنلاین درخواست
۱. موارد مصرف تأیید شده (با توضیحات کاربردی و بالینی)
گایافنزین توسط نهادهای بینالمللی ناظر بر دارو برای موارد زیر تأیید شده است:
پشتیبانی و مشاوره
کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند
الف) تسکین احتقان قفسه سینه و سرفه خلطآور
- کاربرد بالینی: هدف اصلی تجویز، کمک به خروج مخاط ناخواسته و آزاردهنده از مجاری تنفسی و بهبود سرفه در بیمارانی است که دچار احتقان قفسه سینه ناشی از سرماخوردگی معمولی، عفونتهای حاد دستگاه تنفسی و آلرژیها هستند. این دارو سرفه را “مفید” و “خلطآور” میکند.
ملاحظات پزشک:
- توجه داشته باشید که گایافنزین صرفاً یک عامل تسکیندهنده علائم است و بیماری زمینهای را درمان نمیکند یا سرعت بهبودی را افزایش نمیدهد.
- برای بهینهسازی عملکرد خلطآوری دارو، قویاً به بیمار توصیه کنید مصرف مایعات خود را افزایش دهد تا ترشحات ریوی بهتر رقیق شوند.
- دوز مصرفی روزانه برای بزرگسالان در هیچ حالتی نباید از ۲۴۰۰ میلیگرم تجاوز کند.
ب) برونشیت مزمن پایدار (تأییدیه حرفهای)
- کاربرد بالینی: در بیمارانی که به دلیل برونشیت مزمن پایدار، با مشکلاتی نظیر ترشح بیش از حد مخاط غلیظ و سرفه پایدار دست و پنجه نرم میکنند، گایافنزین به عنوان درمان کمکی برای شل کردن ترشحات و تسهیل پاکسازی مجاری هوایی تأیید شده است.
- ملاحظات پزشک: قبل از تجویز، مطمئن شوید که سرفه ناشی از سایر بیماریهای جدی مانند آسم، آمفیزم یا ذاتالریه نیست، یا در صورت وجود این شرایط، گایافنزین فقط به عنوان درمان کمکی و با نظارت دقیق استفاده شود.
۲. موارد مصرف خارج از برچسب (با توضیحات کاربردی و بالینی)
برخی از کاربردهای گایافنزین که در عمل بالینی یا تحقیقات محدود مطرح شدهاند اما توسط نهادهای رسمی تأیید نشدهاند، عبارتند از:
الف) درمان فیبرومیالژیا
- توضیح بالینی: این کاربرد بر اساس یک فرضیه غیررسمی مطرح شده است که گایافنزین ممکن است با کمک به دفع فسفات اضافی از بدن، علائم فیبرومیالژیا را بهبود بخشد.
- ملاحظات پزشک: بسیار مهم است که بدانید شواهد علمی معتبر در حمایت از اثربخشی گایافنزین در درمان فیبرومیالژیا وجود ندارد و مطالعات بالینی گسترده، کارآیی آن را ثابت نکردهاند. استفاده از آن خارج از برچسب محسوب میشود و باید با آگاهسازی کامل بیمار از فقدان شواهد علمی قوی صورت گیرد.
ب) بهبود مخاط دهانه رحم در نازایی
- توضیح بالینی: در برخی موارد، گایافنزین به صورت خارج از برچسب برای رقیق کردن مخاط غلیظ دهانه رحم، که ممکن است مانع حرکت اسپرم شود، تجویز میگردد. این امر با هدف افزایش شانس باروری در زمان تخمکگذاری صورت میگیرد.
- ملاحظات پزشک: این کاربرد تنها در مواردی مطرح است که غلظت یا کیفیت نامناسب مخاط دهانه رحم، به عنوان تنها عامل نازایی تشخیص داده شده باشد. شواهد علمی برای این مورد محدود است و تصمیمگیری باید بر اساس بررسی کامل پرونده بیمار صورت گیرد.
ج) سرفه خلط آور در ذاتالریه یا برونشکتازی
- توضیح بالینی: هرچند تأییدیه رسمی بر سرماخوردگی و برونشیت مزمن متمرکز است، در عمل گایافنزین برای مدیریت ترشحات غلیظ ناشی از بیماریهای ریوی مانند ذاتالریه و برونشکتازی نیز استفاده میشود تا بیمار بتواند راحتتر سرفه کند و خلط را خارج نماید.
- ملاحظات پزشک: در این شرایط، گایافنزین یک درمان حمایتی است و مدیریت بیماری اصلی با آنتیبیوتیکها یا سایر روشهای درمانی، اولویت دارد.
محصولات مرتبط
شربت اکسپکتورانت کدئین-الحاوی | EXPECTORANT CODEINE-ALHAVI SYRUP
شربت سودوافدرین-الحاوی 30میلی گرم/5میلی لیتر 60میلی لیتر PSEUDOEPHEDRINE-ALHAVI 30MG/5ML 60ML SYRUP
پزودوافدرین یک آمین سمپاتومیمتیک است که با اثر بر گیرندههای آدرنرژیک، موجب انقباض عروقی و کاهش تورم در بافتهای مخاطی میشود. این دارو به عنوان یک استریوایزومر افدرین، اثرات محرک سیستم عصبی مرکزی کمتری نسبت به افدرین دارد، اما اثرات محیطی آن قابل توجه است. در ادامه موارد مصرف بر اساس شواهد بالینی بررسی میگردد.موارد مصرف تایید شده این بخش شامل کاربردهایی است که توسط سازمانهای غذا و داروی معتبر جهانی (مانند FDA) تایید شدهاند. تمرکز اصلی این دارو بر رفع احتقان و بهبود تهویه مجاری تنفسی فوقانی است.۱. درمان علامتی احتقان بینی پزودوافدرین به عنوان خط اول درمان خوراکی برای رفع گرفتگی بینی ناشی از شرایط مختلف پاتولوژیک استفاده میشود. مکانیسم بالینی: این دارو با تحریک مستقیم گیرندههای آلفا-آدرنرژیک در عضلات صاف عروق مخاط تنفسی، باعث انقباض عروق میشود. این انقباض منجر به کاهش جریان خون بافتی، کاهش ادم و در نتیجه باز شدن مجاری هوایی بینی میگردد. کاربرد در رینیت آلرژیک: در بیماران مبتلا به تب یونجه یا آلرژیهای فصلی که شکایت اصلی آنها انسداد بینی است، پزودوافدرین بسیار مؤثرتر از آنتیهیستامینها به تنهایی عمل میکند. کاربرد در رینیت وازوموتور: در مواردی که گرفتگی بینی ناشی از پاسخهای غیرآلرژیک عروقی است، این دارو به کنترل علائم کمک میکند. سرماخوردگی معمولی: برای کاهش علائم حاد گرفتگی بینی در عفونتهای ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی تجویز میشود.۲. احتقان سینوسها و سینوزیت در فرآیندهای التهابی سینوسها، تخلیه ترشحات به دلیل تورم منافذ خروجی سینوس مختل میشود. اثر درمانی: پزودوافدرین با کاهش تورم مخاط در ناحیه کمپلکس استیومئاتال، به برقراری مجدد درناژ سینوسها و کاهش فشار داخلی سینوس کمک میکند. این امر میتواند درد و احساس پری در صورت را کاهش دهد.۳. اختلال عملکرد شیپور استاش این دارو نقش مهمی در باز نگه داشتن و بهبود عملکرد شیپور استاش دارد. کاربرد بالینی: در موارد گرفتگی گوش ناشی از التهاب یا تغییرات فشار، پزودوافدرین با کاهش ادم مخاط اطراف دهانه شیپور استاش در نازوفارنکس، به تعادل فشار گوش میانی کمک میکند. پیشگیری از باروتروما: در مسافرتهای هوایی یا غواصی، استفاده پیشگیرانه از این دارو حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از تغییر فشار، میتواند از آسیب فشار به گوش (باروتیت) و درد ناشی از آن جلوگیری کند.موارد مصرف خارج از برچسب این موارد شامل کاربردهایی است که در منابع معتبر پزشکی و مقالات بالینی ذکر شده و در پرکتیس بالینی توسط متخصصین استفاده میشود، اما ممکن است در برچسب رسمی دارو درج نشده باشد.۱. درمان پریآپیسم یکی از کاربردهای مهم و اورژانسی پزودوافدرین در اورولوژی، مدیریت نعوظ طولانیمدت و دردناک است. نوع اندیکاسیون: به طور خاص برای پریآپیسم ایسکمیک (جریان کم) کاربرد دارد. مکانیسم عمل: تحریک گیرندههای آلفا-آدرنرژیک در عضلات صاف اجسام غاری باعث انقباض عروق و افزایش تونوس سمپاتیک میشود که به تخلیه خون و رفع نعوظ کمک میکند. نحوه استفاده بالینی: معمولاً زمانی تجویز میشود که نعوظ بیش از ۴ ساعت طول کشیده باشد اما هنوز نیاز به مداخله جراحی فوری نباشد (یا به عنوان درمان کمکی). استفاده از آن میتواند به صورت خوراکی باشد، اگرچه اثربخشی تزریق داخل کاورنوزال آگونیستهای آلفا (مانند فنیللفرین) سریعتر است، اما پزودوافدرین گزینه سیستمیک در دسترس محسوب میشود.۲. انزال پسگرد این اختلال زمانی رخ میدهد که مایع منی به جای خروج از مجرا، به داخل مثانه برمیگردد. جامعه هدف: مردان مبتلا به نوروپاتی دیابتی یا بیمارانی که تحت عمل جراحی برداشتن پروستات یا گردن مثانه قرار گرفتهاند. مکانیسم عمل: پزودوافدرین با افزایش تونوس عضله اسفنکتر داخلی مثانه (گردن مثانه)، باعث بسته شدن کامل آن در هنگام انزال میشود و مسیر خروجی منی را به سمت مجرای ادراری هدایت میکند. نکته بالینی: این درمان در بیمارانی که اعصاب سمپاتیک آنها کاملاً قطع نشده باشد، پاسخدهی بهتری دارد.۳. بی اختیاری ادراری استرسی اگرچه امروزه خط اول درمان نیست، اما در گذشته و در برخی موارد مقاوم استفاده میشود. مکانیسم: تحریک گیرندههای آلفا در گردن مثانه و مجرای ادرار باعث افزایش مقاومت خروجی ادرار میشود. محدودیت: استفاده از آن به دلیل عوارض جانبی قلبی-عروقی و وجود داروهای تخصصیتر (مانند دولوکستین در برخی کشورها یا تمرینات کف لگن) محدود شده است، اما همچنان در متون فارماکولوژی به عنوان یک اثر دارویی ذکر میشود.۴. هیپوتانسیون (فشار خون پایین) ناشی از اتونومیک در برخی موارد خاص از نارسایی اتونومیک که منجر به افت فشار خون وضعیتی میشود، ویژگیهای منقبضکننده عروقی پزودوافدرین میتواند به حفظ فشار خون کمک کند، هرچند میدودرین معمولاً ارجحیت دارد.
شربت اکسپکتورانت-الحاوی 60 میلی لیتر EXPECTORANT-ALHAVI 60ML SYRUP
موارد مصرف تأیید شده شربت اکسپکتورانت ترکیبیاین ترکیب دارویی به طور کلی برای مدیریت کوتاهمدت علائم ناشی از بیماریهای دستگاه تنفسی فوقانی تأیید شده است. هدف، درمان همزمان سه جزء اصلی علامتی است: احتقان بینی، تولید خلط و علائم آلرژیک.1-تسکین علائم سرماخوردگی رایج و آنفلوآنزا این شربت به عنوان یک درمان تسکینی برای طیف وسیعی از علائم حاد تنفسی ناشی از عفونتهای ویروسی استفاده میشود. کاهش احتقان مجرای تنفسی و سینه : از طریق اثر گایافنزین (خلطآور) که ویسکوزیته ترشحات برونشی را کاهش داده و تسهیل خروج خلط را به همراه دارد. رفع گرفتگی بینی و سینوسها : از طریق اثر پزودوافدرین (ضداحتقان آلفا-آدرنرژیک) که با انقباض عروق، تورم مخاط را کاهش داده و فضای مجاری هوایی را باز میکند. کنترل علائم ناشی از هیستامین: از طریق کلرفنیرامین (آنتیهیستامین نسل اول) که به طور مؤثر عطسه، خارش، و آبریزش بینی را مهار میکند.۲. درمان علائم رینیت آلرژیک فصلی و دائمی این ترکیب برای بیمارانی مفید است که رینیت آلرژیک آنها با احتقان شدید و خلط همراه شده است. مهار پاسخ آلرژیک: جزء کلرفنیرامین با مهار گیرندههای ، علائم کلاسیک آلرژی مانند آبریزش بینی و عطسه را کاهش میدهد. مدیریت احتقان آلرژیک: پزودوافدرین تورم عروق ناشی از واکنش التهابی آلرژیک را کاهش میدهد. مدیریت ترشحات ثانویه: گایافنزین به مدیریت ترشحات چسبنده یا خلط غلیظی که ممکن است به دنبال واکنش آلرژیک در مجاری تحتانی تجمع یابد، کمک میکند. موارد مصرف خارج از برچسب شربت اکسپکتورانت ترکیبیموارد زیر کاربردهای بالینی هستند که ممکن است توسط پزشکان برای این ترکیب یا ترکیبات مشابه تجویز شوند:۱. کمک به تخلیه ترشحات و بهبود تهویه در اوتیت میانی و سینوزیت حاد درمان اولیه نیست، اما جزء پزودوافدرین و گایافنزین میتوانند به صورت کمکی در این شرایط مورد استفاده قرار گیرند: بهبود تخلیه در اوتیت میانی: پزودوافدرین با تنگ کردن عروق و کاهش ادم در مخاط حلق، به طور بالقوه میتواند به باز شدن نسبی شیپور استاش و بهبود تهویه گوش میانی کمک کند. تسهیل خروج ترشحات سینوسی: ترکیب ضداحتقان و خلطآور به کاهش ویسکوزیته ترشحات سینوسی و کاهش احتقان در مجاری سینوسی کمک کرده و میتواند تخلیه ترشحات عفونی یا التهابی را تسهیل کند. ۲. کاهش عوارض جانبی آنتیهیستامینهای خوابآور در رژیمهای درمانی استفاده از کلرفنیرامین (به عنوان یک آنتیهیستامین سداتیو) در دوز شبانه میتواند کیفیت خواب بیمارانی که از سرفه یا آبریزش شبانه رنج میبرند، را بهبود بخشد. اگرچه خوابآوری یک عارضه جانبی است، اما در برخی موارد حاد میتواند به عنوان یک مزیت بالینی در نظر گرفته شود. پشتیبانی بالینی:کنترل علائم شبانه توسط کلرفنیرامین، سرفه و تحریک پشت حلق را کاهش داده و استراحت کافی را فراهم میکند. استراحت مناسب یک فاکتور حیاتی برای ریکاوری سیستم ایمنی در عفونتهای حاد تنفسی است. ۳. مدیریت علائم تنفسی در برونشیت حاد در برونشیت حاد که با سرفه خلطدار و احتقان همراه است (و علائم آلرژیک قابل توجهی وجود ندارد)، این ترکیب میتواند به عنوان یک درمان کمکی تجویز شود. پشتیبانی بالینی: تمرکز بر روی اثر گایافنزین برای شل کردن خلط ضخیم و پزودوافدرین برای کاهش گرفتگی مجاری هوایی بالاتر است. با این حال، باید توجه داشت که در بیماریهای مزمن ریوی یا سرفه ناشی از سیگار، اثربخشی این دارو محدود است و باید با احتیاط فراوان و تحت نظارت دقیق تجویز شود.

