ویال سفتریانا 250 میلی گرم CEFTRIANA 250MG VIAL

داروی سفتریاکسون یک آنتی‌بیوتیک سفالوسپورین نسل سوم با طیف اثر گسترده است که به دلیل نیمه‌عمر طولانی و نفوذ عالی به بافت‌ها، از جمله مایع مغزی نخاعی، جایگاه ویژه‌ای در درمان عفونت‌های شدید دارد. در ادامه، موارد مصرف تایید شده و خارج از برچسب این دارو بر اساس منابع معتبر بین‌المللی ارائه شده است.

موارد مصرف تایید شده

سوزاک بدون عارضه

• سفتریاکسون در حال حاضر درمان استاندارد و خط اول برای عفونت‌های گنوکوکی بدون عارضه در ناحیه دهانه رحم، مجرای ادرار و رکتوم است. دوز توصیه شده برای بزرگسالان به صورت تک‌دوز عضلانی به میزان 500 میلی‌گرم است (برای افراد بالای 150 کیلوگرم دوز 1 گرم توصیه می‌شود).

مننژیت باکتریایی

• به دلیل نفوذ عالی به سد خونی مغزی در حالت التهاب مننژ، برای درمان مننژیت ناشی از هموفیلوس آنفلوانزا، نایسریا مننژیتیدیس و استرپتوکوک پنومونیه بسیار موثر است. دوز معمول بزرگسالان 2 گرم هر 12 ساعت است (حداکثر 4 گرم در روز).

عفونت‌های مجاری تنفسی تحتانی

• به ویژه در درمان پنومونی اکتسابی از جامعه نیازمند بستری، معمولا در ترکیب با یک آنتی‌بیوتیک ماکرولید برای پوشش پاتوژن‌های آتیپیک تجویز می‌شود. دوز معمول 1 تا 2 گرم در روز است.

عفونت‌های ادراری پیچیده و پیلونفریت

• برای درمان تجربی عفونت‌های شدید مجاری ادراری، به خصوص زمانی که خطر مقاومت دارویی وجود دارد، با دوز 1 تا 2 گرم در روز استفاده می‌شود.

بیماری التهابی لگن

• در ترکیب با داکسی‌سایکلین و مترونیدازول، معمولا یک دوز اولیه 500 میلی‌گرمی عضلانی سفتریاکسون برای پوشش گنوکوک تزریق می‌شود.

سایر موارد تایید شده

• عفونت‌های حاد گوش میانی باکتریایی، عفونت‌های پوست و بافت نرم، عفونت‌های استخوان و مفاصل، عفونت‌های داخل شکمی، سپتی‌سمی باکتریایی و پروفیلاکسی جراحی در موارد خاص.

موارد مصرف خارج برچسب

بیماری لایم (مراحل پیشرفته)

• در بیمارانی که دچار درگیری‌های عصبی (نوروبورلیوز)، درگیری قلبی (کاردیت با بلوک قلبی) یا آرتریت مقاوم لایم هستند، سفتریاکسون داخل وریدی با دوز 2 گرم در روز به مدت 14 تا 28 روز به عنوان درمان انتخابی در نظر گرفته می‌شود.

سیفلیس

• در بیمارانی که به پنی‌سیلین حساسیت دارند، سفتریاکسون می‌تواند به عنوان یک درمان جایگزین برای سیفلیس اولیه، ثانویه یا نهفته استفاده شود. همچنین در درمان سیفلیس عصبی (نوروسیفلیس) در بیماران غیر باردار حساس به پنی‌سیلین کاربرد دارد. دوز معمول 1 تا 2 گرم در روز به مدت 10 تا 14 روز است.

اندوکاردیت عفونی

• در درمان اندوکاردیت ناشی از گروه باکتری‌های هاسک یا استرپتوکوک‌های حساس، سفتریاکسون با دوز 2 گرم در روز به عنوان یک گزینه درمانی موثر و با قابلیت تجویز یک بار در روز (مناسب برای درمان سرپایی) استفاده می‌شود.

اپیدیدیمیت حاد

• برای پوشش عفونت‌های گنوکوکی در مردان فعال از نظر جنسی (به ویژه زیر 35 سال)، یک تک‌دوز عضلانی 500 میلی‌گرمی سفتریاکسون به همراه داکسی‌سایکلین خوراکی تجویز می‌گردد.