موارد مصرف تأییدشده داروی سرترالین

قرص سرترالین پورسینا 50 میلی گرم یک داروی ضدافسردگی از گروه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) است. پزشکان از این دارو برای درمان چندین اختلال روان‌پزشکی استفاده می‌کنند. انتخاب دوز و مدت درمان به نوع اختلال، سن بیمار، پاسخ به درمان و شرایط پزشکی او بستگی دارد.

اختلال افسردگی اساسی

قرص سرترالین پورسینا 50 میلی گرم یکی از داروهای مورد استفاده برای درمان اختلال افسردگی اساسی است. پزشک می‌تواند این دارو را برای درمان دوره حاد و ادامه درمان پس از بهبود علائم تجویز کند.

دوز شروع معمول در بزرگسالان ۵۰ میلی‌ گرم در روز است. در صورت نیاز، پزشک می‌تواند دوز را با فاصله حداقل یک هفته افزایش دهد. حداکثر دوز روزانه معمول در برچسب دارو ۲۰۰ میلی‌گرم است.

بیمار باید بداند که اثر ضدافسردگی سرترالین معمولاً بلافاصله ظاهر نمی‌شود. بهبود برخی علائم ممکن است طی چند هفته ایجاد شود. همچنین قطع ناگهانی دارو می‌تواند علائم قطع ایجاد کند و بهتر است کاهش دوز با نظر پزشک انجام شود.

اختلال وسواس فکری ـ عملی

سرترالین برای درمان اختلال وسواس فکری ـ عملی (OCD) در بزرگسالان و کودکان ۶ سال به بالا کاربرد تأییدشده دارد.

در درمان OCD، پزشک ممکن است نسبت به افسردگی به دوزهای بالاتری نیاز داشته باشد. پاسخ درمانی نیز گاهی دیرتر ظاهر می‌شود و ممکن است چندین هفته زمان ببرد.

دوز شروع معمول به سن بیمار بستگی دارد:

• بزرگسالان: معمولاً ۵۰ میلی‌گرم در روز
• کودکان ۶ تا ۱۲ سال: معمولاً ۲۵ میلی‌گرم در روز
• نوجوانان ۱۳ تا ۱۷ سال: معمولاً ۵۰ میلی‌گرم در روز

پزشک در صورت نیاز می‌تواند دوز را به‌تدریج افزایش دهد.

اختلال هراس یا پنیک

سرترالین برای درمان اختلال هراس نیز کاربرد دارد. برخی بیماران در روزهای ابتدایی مصرف SSRIها افزایش موقت اضطراب یا بی‌قراری را تجربه می‌کنند.

به همین دلیل، پزشک معمولاً درمان را با دوز پایین‌تر شروع می‌کند. دوز شروع معمول ۲۵ میلی‌گرم در روز است و پس از یک هفته می‌توان آن را به ۵۰ میلی‌گرم افزایش داد.

هدف درمان، کاهش دفعات و شدت حملات هراس و بهبود اضطراب مرتبط با این اختلال است.

اختلال استرس پس از سانحه

سرترالین برای درمان اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) نیز تأیید شده است. این دارو می‌تواند به کاهش برخی علائم مانند افکار و خاطرات مزاحم، اجتناب و برانگیختگی بیش از حد کمک کند.

در بزرگسالان، پزشک معمولاً درمان را با ۲۵ میلی‌گرم در روز شروع می‌کند. پس از یک هفته، دوز می‌تواند به ۵۰ میلی‌گرم افزایش یابد.

در صورت پاسخ ناکافی، پزشک می‌تواند دوز را به‌تدریج افزایش دهد. حداکثر دوز روزانه معمول ۲۰۰ میلی‌گرم است.

اختلال اضطراب اجتماعی

سرترالین برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی نیز کاربرد دارد. این اختلال می‌تواند ترس شدید از موقعیت‌های اجتماعی یا عملکردی ایجاد کند و فعالیت‌های روزمره فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

پزشک معمولاً درمان را با ۲۵ میلی‌گرم در روز شروع می‌کند و پس از یک هفته دوز را به ۵۰ میلی‌گرم می‌رساند. در صورت نیاز، پزشک می‌تواند دوز را بر اساس پاسخ بیمار افزایش دهد.

درمان دارویی می‌تواند در کنار روان‌درمانی، به‌ویژه درمان شناختی ـ رفتاری (CBT) انجام شود. ترکیب روش‌های درمانی باید بر اساس شرایط بیمار انتخاب شود.

اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی

سرترالین برای درمان اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی (PMDD) کاربرد دارد. این اختلال می‌تواند علائم شدید خلقی و جسمی ایجاد کند و عملکرد روزمره فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

پزشک می‌تواند یکی از دو روش اصلی مصرف را انتخاب کند:

پشتیبانی و مشاوره

کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند

تماس فوری واتساپ ارسال نسخه آنلاین

ارتباط از طریق پیام‌رسان‌ها

واتساپ

پاسخگویی 24 ساعته | 7 روز هفته

• مصرف مداوم: مصرف روزانه دارو در تمام روزهای چرخه قاعدگی
• مصرف دوره‌ای: شروع مصرف در بخش دوم چرخه قاعدگی و قطع آن با شروع خونریزی

دوز شروع معمول ۵۰ میلی‌گرم در روز است. پزشک در صورت نیاز می‌تواند دوز را بر اساس پاسخ بیمار تنظیم کند.

موارد مصرف خارج از برچسب سرترالین

برخی پزشکان از سرترالین برای بیماری‌هایی استفاده می‌کنند که لزوماً در همه کشورها یا همه برچسب‌های دارویی، اندیکاسیون رسمی محسوب نمی‌شوند. این کاربردها باید بر اساس شواهد علمی و شرایط فردی بیمار بررسی شوند.

اختلال اضطراب فراگیر

سرترالین برای اختلال اضطراب فراگیر (GAD) در برخی کشورها اندیکاسیون رسمی ندارد. بااین‌حال، پزشکان ممکن است با توجه به شواهد موجود و شرایط بیمار از آن استفاده کنند.

در شروع درمان، پزشک می‌تواند دوز پایین‌تری را انتخاب کند تا احتمال افزایش موقت اضطراب، بی‌قراری یا اختلال خواب کاهش یابد. سپس پزشک بر اساس پاسخ بیمار دوز را تنظیم می‌کند.

انزال زودرس

سرترالین می‌تواند با کاهش سرعت انزال، در برخی بیماران مبتلا به انزال زودرس مفید باشد. این اثر از عوارض شناخته‌شده SSRIها محسوب می‌شود.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که مصرف روزانه سرترالین می‌تواند اثر پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تری نسبت به مصرف موردی داشته باشد. بااین‌حال، انتخاب روش مصرف باید توسط پزشک انجام شود.

سرترالین برای این کاربرد در بسیاری از کشورها اندیکاسیون رسمی ندارد و پزشک باید فواید و عوارض احتمالی آن را بررسی کند.

اختلال پرخوری عصبی

پژوهش‌ها اثر برخی SSRIها را بر اختلال پرخوری عصبی بررسی کرده‌اند. سرترالین نیز در برخی مطالعات برای کاهش رفتارهای پرخوری و علائم همراه این اختلال مورد توجه قرار گرفته است.

بااین‌حال، سرترالین درمان اصلی همه بیماران مبتلا به اختلال پرخوری عصبی نیست. پزشک باید شدت بیماری، وضعیت روانی و جسمی بیمار و سایر گزینه‌های درمانی را در نظر بگیرد.

اختلال بدریخت‌انگاری بدن

اختلال بدریخت‌انگاری بدن (BDD) از نظر برخی ویژگی‌ها با اختلال وسواس ارتباط دارد. SSRIها از داروهای مورد استفاده برای درمان این اختلال هستند و سرترالین نیز ممکن است در برخی بیماران تجویز شود.

پاسخ به درمان در همه بیماران یکسان نیست. پزشک معمولاً درمان را با دوز مناسب آغاز می‌کند و در صورت نیاز آن را به‌تدریج افزایش می‌دهد.

روان‌درمانی نیز نقش مهمی در درمان BDD دارد و در بسیاری از بیماران باید در کنار دارودرمانی مورد توجه قرار گیرد.

افسردگی پس از زایمان

افسردگی پس از زایمان از نظر تشخیصی می‌تواند در گروه اختلالات افسردگی قرار گیرد، اما شرایط مادر و نوزاد انتخاب دارو را مهم‌تر می‌کند.

سرترالین در دوران شیردهی معمولاً یکی از گزینه‌های مناسب میان SSRIها محسوب می‌شود؛ زیرا مقدار داروی واردشده به شیر مادر معمولاً پایین است.

بااین‌حال، نمی‌توان آن را برای همه مادران «بهترین» یا «تنها انتخاب» دانست. پزشک باید شدت افسردگی، سابقه درمان، وضعیت مادر و شرایط نوزاد را بررسی کند.

در موارد متوسط تا شدید، درمان دارویی می‌تواند در کنار روان‌درمانی انجام شود. مادر نباید بدون مشورت پزشک مصرف سرترالین را شروع، قطع یا دوز آن را تغییر دهد.

جمع‌بندی

سرترالین یک SSRI پرکاربرد است که برای درمان چند اختلال روان‌پزشکی کاربرد دارد. مهم‌ترین موارد مصرف تأییدشده آن عبارت‌اند از:

• اختلال افسردگی اساسی
• اختلال وسواس فکری ـ عملی
• اختلال هراس
• اختلال استرس پس از سانحه
• اختلال اضطراب اجتماعی
• اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی

پزشکان ممکن است سرترالین را در برخی شرایط دیگر مانند اختلال اضطراب فراگیر، انزال زودرس، اختلال پرخوری عصبی، اختلال بدریخت‌انگاری بدن و افسردگی پس از زایمان نیز تجویز کنند. این کاربردها باید با توجه به شواهد علمی و شرایط هر بیمار بررسی شوند.

توجه: این مطلب صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین تشخیص، تجویز یا نظر پزشک نیست. دوز و مدت مصرف سرترالین باید توسط پزشک تعیین شود و قطع ناگهانی دارو توصیه نمی‌شود.