آمپول فنرگان 25 میلی گرم/میلی لیتر 1میلی لیتر PHENERGAN Injection 25 mg/ml,1 ml

موارد مصرف تایید شده
پرومتازین یک مشتق فنوتیازینی با خواص قوی آنتی‌هیستامینی، ضد تهوع و آرام‌بخشی است. موارد مصرف تایید شده این دارو همراه با ملاحظات بالینی برای پزشک به شرح زیر است:

۱. مدیریت انواع آلرژی و واکنش‌های افزایش حساسیت

• کاربرد بالینی: درمان علامتی رینیت فصلی و دائمی، رینیت آلرژیک، کهیر با عارضه خفیف، و واکنش‌های آلرژیک به خون یا پلاسما. همچنین به عنوان درمان کمکی در آنافیلاکسی پس از کنترل علائم حاد با اپی‌نفرین استفاده می‌شود.
• نکته ویژه پزشک: این دارو به دلیل اثرات سداتیو قوی، برای بیمارانی که نیازمند هوشیاری در طول روز هستند انتخاب خط اول نیست، اما برای کنترل علائم آلرژیک شبانه که با اختلال خواب همراه است، بسیار اثربخش عمل می‌کند.

۲. پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ

• کاربرد بالینی: کنترل تهوع و استفراغ فعال و پیشگیری از بروز آن به ویژه در دوره‌های قبل و بعد از عمل جراحی.
• نکته ویژه پزشک: در صورت نیاز به تزریق، ترجیح بالینی بر تزریق عمیق عضلانی است. تزریق وریدی دارو خطر بسیار جدی آسیب شدید بافتی، نکروز و گانگرن (که ممکن است منجر به قطع عضو شود) را به همراه دارد. در صورت اجبار به تزریق وریدی، باید دارو به شدت رقیق شده و از طریق یک خط وریدی باز و با جریان بالا به آهستگی تزریق گردد.

۳. پیشگیری و درمان بیماری حرکت

• کاربرد بالینی: کنترل سرگیجه، تهوع و علائم مرتبط با بیماری حرکت در مسافرت‌ها.
• نکته ویژه پزشک: برای حداکثر اثربخشی پیشگیرانه، دوز اول باید حداقل 30 تا 60 دقیقه قبل از شروع مسافرت تجویز شود و در صورت نیاز، دوزهای بعدی هر 8 تا 12 ساعت تکرار گردد.

۴. آرام‌بخشی و سدیشن در محیط‌های بالینی

• کاربرد بالینی: ایجاد آرام‌بخشی قبل از جراحی، در دوران نقاهت پس از عمل، و در طول زایمان. همچنین برای کاهش اضطراب و ایجاد خواب سبک در بیمارانی که تحت مداخلات پزشکی قرار می‌گیرند.
• نکته ویژه پزشک: پرومتازین اثرات داروهای تضعیف‌کننده سیستم عصبی مرکزی را به شدت تقویت می‌کند. هنگام استفاده همزمان با این داروها، دوز آن‌ها باید کاهش یابد.

۵. درمان کمکی در کنترل درد

• کاربرد بالینی: استفاده به عنوان داروی کمکی همراه با مسکن‌های استاندارد جهت مدیریت دردهای بعد از عمل.
• نکته ویژه پزشک: ترکیب این دارو با مسکن‌های مخدر اجازه می‌دهد تا دوز داروی مخدر کاهش یابد، با این حال پزشک باید بیمار را از نظر خطر دپرسیون تنفسی به دقت پایش کند. تجویز این دارو برای کودکان زیر 222 سال به دلیل خطر مرگ ناشی از ایست تنفسی اکیدا ممنوع است.

موارد مصرف خارج از برچسب
این موارد اگرچه در تاییدیه اولیه سازمان‌های مرجع ذکر نشده‌اند، اما بر اساس شواهد بالینی و مقالات معتبر بین‌المللی در شرایط خاص توسط پزشکان تجویز می‌شوند:

۱. مدیریت استفراغ شدید بارداری

• کاربرد بالینی: استفاده به عنوان درمان خط دوم یا سوم در زنان بارداری که به درمان‌های اولیه (مانند پیریدوکسین) پاسخ نداده‌اند و دچار تهوع و استفراغ شدید و مقاوم هستند.
• نکته ویژه پزشک: اگرچه مصرف آن در بارداری رایج است، اما باید منافع آن در برابر خطرات احتمالی سنجیده شود. استفاده در اواخر بارداری ممکن است باعث بروز علائم اکستراپیرامیدال یا تضعیف تنفسی در نوزاد شود. دوز تجویزی باید در کمترین میزان موثر و برای کوتاه‌ترین زمان ممکن باشد.

۲. درمان کمکی در حملات حاد میگرن در اورژانس

• کاربرد بالینی: تجویز وریدی یا عضلانی در بخش اورژانس برای کنترل تهوع همراه با میگرن و همچنین تسهیل خواب بیمار که به قطع حمله میگرنی کمک می‌کند.
• نکته ویژه پزشک: پرومتازین به تنهایی مسکن نیست، اما استفاده از آن در کنار سایر داروهای خط اول درمان میگرن می‌تواند اثربخشی کلی پروتکل درمانی را بهبود بخشد و از مراجعه مجدد بیمار به اورژانس جلوگیری کند. در این بیماران نیز باید احتیاطات مربوط به آسیب بافتی در تزریق وریدی کاملا رعایت شود.