قرص اکسی زور 300 میلی گرم OXIZUR 300MG TAB
اکس کاربازپین یک داروی ضدتشنج است که در مغز با کاهش فعالیت الکتریکی غیرطبیعی که باعث تشنج میشود، عمل میکند. این دارو خود و متابولیت فعال آن، منوهیدروکسی متابولیت، با مسدود کردن کانالهای سدیمی حساس به ولتاژ در سلولهای عصبی عمل میکنند که منجر به تثبیت غشاهای عصبی بیشفعال و سرکوب شلیکهای عصبی تکراری میشود.موارد مصرف تایید شده درمان تشنجهای کانونی (تشنجهای پارشیال)این دارو در درجه اول برای درمان تشنجهای کانونی در بزرگسالان و کودکان تایید شده است. تشنجهای کانونی از یک ناحیه محدود در یک نیمکره مغز شروع میشوند. استفاده بالینی از اکس کاربازپین شامل موارد زیر است: درمان تکدارویی (مونوتراپی) یا درمان کمکی (ادجوانت تراپی) در بزرگسالان: این دارو میتواند به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدتشنج برای کنترل تشنجهای کانونی در بزرگسالان استفاده شود. این امر به ویژه برای تشنجهایی که شروع آنها به صورت کانونی است (شروع از یک ناحیه) و ممکن است ثانویه به تشنجهای تونیک-کلونیک عمومی تبدیل شوند، کاربرد دارد. درمان تکدارویی در کودکان چهار سال و بالاتر: برای کودکان این رده سنی، اکس کاربازپین میتواند به عنوان تنها دارو برای تشنجهای کانونی تجویز شود. درمان کمکی در کودکان دو سال و بالاتر: در کودکان دو ساله و بالاتر، از این دارو میتوان به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی ترکیبی برای تشنجهای کانونی استفاده کرد.نکات کاربردی برای پزشک: اکس کاربازپین اغلب به دلیل تحمل بهتر و القای کمتر آنزیمهای کبدی نسبت به کاربامازپین، به عنوان یک گزینه خط اول یا دوم برای صرع با شروع کانونی در نظر گرفته میشود. با این حال، توجه به عارضه جانبی دوز وابسته هیپوناترمی (کاهش سدیم خون) در بیماران، به ویژه در سالمندان یا کسانی که از داروهای دیگری مانند دیورتیکها استفاده میکنند، حیاتی است. پایش منظم سدیم سرم توصیه میشود.موارد مصرف خارج برچسب ۱. اختلال دوقطبی (مانیک-دپرسیو) اکس کاربازپین به صورت گستردهای به عنوان یک تثبیت کننده خلق و خو در روانپزشکی استفاده میشود، اگرچه تاییدیه رسمی از سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای این مورد خاص ندارد. کاربرد بالینی: ممکن است در بیمارانی که به داروهای تثبیت کننده خلق و خوی استاندارد مانند لیتیوم یا والپروات پاسخ ندادهاند یا آنها را تحمل نمیکنند، به عنوان یک جایگزین یا افزودنی استفاده شود. این دارو میتواند به ویژه در مدیریت دورههای مانیا یا به عنوان یک عامل کمکی در پیشگیری از عود اختلال دوقطبی نوع ۱ و ۲ مؤثر باشد.۲. نورالژی عصب سهقلو (درد عصب سه شاخه صورت) نورالژی عصب سهقلو یک اختلال درد مزمن است که عصب سهقلو را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث حملات ناگهانی و شدید درد صورت میشود. اکس کاربازپین یک آنالوگ شیمیایی کاربامازپین (که داروی خط اول برای این بیماری است) است و مکانیسم اثر مشابهی در کاهش تحریکپذیری عصبی دارد. کاربرد بالینی: در بیمارانی که کاربامازپین را تحمل نمیکنند یا در معرض خطر تداخلات دارویی قابل توجهی هستند، اکس کاربازپین میتواند به عنوان یک گزینه درمانی با تحمل بهتر (به ویژه به دلیل خطر کمتر آگرانولوسیتوز و واکنشهای جدی پوستی در مقایسه با کاربامازپین) در نظر گرفته شود.۳. درد نوروپاتیک به دلیل اثرات ضدتشنج و تثبیت غشای عصبی، اکس کاربازپین برای درمان انواع دیگر دردهای ناشی از آسیب عصبی نیز به صورت خارج برچسب استفاده میشود. کاربرد بالینی: شامل مواردی مانند نوروپاتی محیطی دردناک (به عنوان مثال، در بیماران دیابتی) یا رادیکولوپاتی (درد ناشی از فشردگی ریشه عصبی) میشود. شواهد بیشتری در مورد اثربخشی این دارو در این موارد نسبت به نورالژی سهقلو مورد نیاز است، اما ممکن است در بیمارانی که به سایر داروهای ضددرد نوروپاتیک مانند گاباپنتین یا پرگابالین پاسخ ندادهاند، مفید باشد.
قرص جویدنی مونتکس 5 میلی گرم MONTEX 5MG CHEWABLE TAB
آسم : درمان نگهدارنده طولانی مدت: برای کنترل آسم مزمن خفیف تا متوسط در بزرگسالان و کودکان (بسته به سن، معمولاً از 12 ماهگی به بالا). به عنوان یک درمان روزانه برای پیشگیری از علائم آسم استفاده میشود. درمان کمکی: ممکن است در بیمارانی که آسم آنها به خوبی با کورتیکواستروئیدهای استنشاقی و آگونیستهای بتا-2 طولانی اثر کنترل نمیشود، به عنوان درمان کمکی تجویز شود. جایگزین برای دوز پایین کورتیکواستروئیدهای استنشاقی: در برخی بیماران مبتلا به آسم خفیف مداوم که سابقه حملات جدی آسم ندارند و اخیراً از کورتیکواستروئیدهای خوراکی استفاده نکردهاند، مونته لوکاست ممکن است به عنوان جایگزینی برای دوز پایین کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در نظر گرفته شود. با این حال، پزشکان باید از این موضوع آگاه باشند که مونته لوکاست اثرات ضد التهابی قوی کورتیکواستروئیدها را ندارد. پیشگیری از تشدید آسم: در برخی موارد، ممکن است برای پیشگیری از تشدید علائم آسم ناشی از عوامل محرک خاص (مانند آلرژنها) تجویز شود. انقباض برونش ناشی از ورزش پیشگیری: برای پیشگیری از برونکواسپاسم حاد که در اثر ورزش در بزرگسالان و کودکان (بسته به سن، معمولاً از 6 سالگی به بالا) رخ میدهد، استفاده میشود. مصرف قبل از ورزش: باید حداقل 2 ساعت قبل از شروع ورزش مصرف شود. عدم استفاده برای درمان حملات حاد: نباید برای درمان حملات حاد آسم استفاده شود و بیماران باید از داروی استنشاقی کوتاه اثر خود برای این منظور استفاده کنند. استفاده روزانه در برخی بیماران: در بیمارانی که به طور مکرر دچار حملات استنشاقی میشوند و همچنین آسم مداوم دارند، ممکن است مصرف روزانه مونته لوکاست برای کنترل هر دو وضعیت در نظر گرفته شود.رینیت آلرژیک رینیت آلرژیک فصلی : برای تسکین علائم رینیت آلرژیک فصلی در بزرگسالان و کودکان (بسته به سن، معمولاً از 2 سالگی به بالا). علائم شامل عطسه، آبریزش بینی، گرفتگی بینی، خارش بینی و خارش چشم است. رینیت آلرژیک دائمی: برای تسکین علائم رینیت آلرژیک دائمی در بزرگسالان و کودکان (بسته به سن، معمولاً از 6 ماهگی به بالا). درمان تک دارویی یا درمان کمکی: ممکن است به صورت تک دارویی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد آلرژی مانند آنتیهیستامینها برای کنترل علائم رینیت آلرژیک استفاده شود.سایر موارد (با احتیاط و بر اساس نظر متخصص): در برخی مطالعات، مونته لوکاست برای درمان سایر بیماریهای التهابی راه هوایی یا شرایط آلرژیک نیز مورد بررسی قرار گرفته است، اما استفاده از آن در این موارد معمولاً خارج از برچسب (off-label) محسوب میشود و نیاز به ارزیابی دقیق توسط پزشک متخصص دارد. تاکید: تصمیمگیری در مورد تجویز مونته لوکاست باید بر اساس ارزیابی فردی بیمار، شدت بیماری و پاسخ به سایر درمانها توسط پزشک متخصص انجام شود.
پماد پسوریامنت 50 میکروگرم/گرم 30 گرم PSORIAMENT 50MCG/G 30G OINT
پسوریامنت® چیست؟
پسوریامنت® به شکل پماد موضعی، داروی پوستی حاوی کلسی پوتریول، برای درمان پسوریازیس به شکل موضعی کاربرد دارند.
پسوریامنت® حاوی کلسی پوتریول بوده که یک مشتق صناعی ویتامین د3 می باشد که بدون هيچ اثر سایتوتوكسيك، تكثير كراتينوسيت ها را مهار كرده و تمايز و افتراق نهايي كراتينوسيت ها را القا مي نمايد، بنابراين پروسه تغييرات غير طبيعي كراتينوسيت ها را که منجر به بوجود آمدن ضایعات پسوریازیس می شود، معكوس مي کند.
نحوه مصرف پسوریامنت® به چه شکل است؟
مقدار مصرف معمول در بالغين:
به صورت موضعي، يك يا دو بار در روز تا 8 هفته
محدوده مقدار مصرف در بالغين (بزرگسالان و سالمندان):
حد اكثر 100 گرم از پماد در هفته (مجموعا" 5 ميلي گرم كلسي پوتريول)
مقدار مصرف معمول دارو در كودكان:
كودكان 6 سال به بالا: دو بار در روز
كودكان با سن كمتر از 6 سال: مصرف اين دارو در این محدوده سني بايستي محدود و مضرات و منافع آن در كودك سنجيده شود.
محدوده مقدار مصرف در كودكان:
كودكان 12 سال به بالا: حد اكثر 75 گرم پماد در هفته
كودكان 12-6 سال: حداكثر 50 گرم پماد در هفته
كودكان كمتر از 6 سال: محدوده مصرف دارو دراین محدوده سني، تعيين نشده است.
در چه مواردی نباید از پسوریامنت® استفاده کرد؟
سابقه حساسیت به دارو یا اجزاء فرمولاسیون، هایپر کلسمی، مسمومیت با ویتامین D
پسوریامنت® با چه داروهایی ممکن است تداخل داشته باشد؟
کاهش اثرات کلسیپوتریول توسط داروها:
هیدروکورتیزون (موضعی)، لاکتیک اسید، سالیسیلیک اسید
افزایش اثرات داروها توسط کلسیپوتریول:
آلومینیوم هیدروکسید، گلیکوزید های قلبی، سوکرالفیت، آنالوگهای ویتامین دی
افزایش اثرات کلسیپوتریول داروها:
نمکهای کلسیم، مولتیویتامینها/ فلوراید (حاوی ویتامینهای آ، دی، ای)، مولتیویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامینهای آ، دی، ای، کا و فولات و آهن)، مولتیویتامین/ مینرال ها (حاوی ویتامینهای آ، و ای، فاقد آهن)، تیازید و دیورتیک های شبه تیازیدی
آیا می توان از پسوریامنت® در دوران بارداری و شیردهی استفاده کرد؟
اين دارو در دوران بارداري رده C است. ترشح اين دارو در شير پس از مصرف موضعي ثابت نشده و بايستي مضرات و منافع آن در دوران بارداری و شير دهي در نظر گرفته شود.
عوارض جانبی محتمل با پسوریامنت® چه مواردی ممکن است باشد؟
-گاهی اوقات آنالوگ های ویتامین D باعث ایجاد التهاب در پوست می شوند. در این موارد می توان از پماد کلسی پوتریول یک بار در روز (به جای دوبار در روز) و در نوبت مصرف بعدی از یک استرویید موضعی استفاده کرد (صبح و بعد از ظهر).
-مطالعات کارآزمایی بالینی درباره پماد کلسی پوتریول، در 15-10% افراد، سوختگی، خارش والتهاب پوستی، در10-1% افراد، قرمزی وخشکی پوست، پوسته ریزی، التهاب و بدتر شدن پسوریازیس و در کمتر از 1% افراد، آتروفی پوست، هایپرپیگمانتاسیون و هایپر کلسمی را نشان می دهد.
پسوریامنت® را در چه شرایطی باید نگهداری کرد؟
دارو را در دماي زیر 25 درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداشته و از يخ زدگي محافظت نماييد.
پسوریامنت در شرکت داروسازی ابوریحان تولید می شود.
آمپول گراتریل 3میلی گرم/میلی لیتر 3میلی لیتر GRATRIL 3MG/ML 3ML AMP
آمپول سوکسیل 20 میلی گرم بر میلی لیتر SUCCYL 20MG/ML AMP
سوكسينيل كولين به عنوان كمك بيهوشي براي شل كردن عضلات و تسهيل كنترل بيمار طي تنفس مصنوعي از طريق مكانيكي مصرف مي شود. همراه با مسدود كننده هاي عصبي غير دپولاريزان با اثر مستقيم نسبتاً كوتاه براي لوله گذاري داخل ناي مصرف مي شود. انفوزيون مداوم آن در جراحي هاي كوتاه مدت كه شل شدن عضلات ضرورت دارد استفاده مي شود. در كاهش شدت انقباضات عضلاني ناشي از حملات تشنجي (الكتريكي يا فارماكولوژيكي يا واكنش هاي سمي به ديگر داروها) نيز به كار مي رود.
آمپول فنیجکت 0.1میلی گرم/2میلی لیتر FENIJECT 0.1MG/2ML AMP
فنتانیل یک مسکن اپیوئیدی قوی است که به دلیل اثربخشی سریع و قدرت بالا، در مدیریت درد حاد و مزمن، به ویژه در محیطهای بالینی و جراحی، نقش حیاتی ایفا میکند. این راهنما به بررسی موارد مصرف تأیید شده و خارج از برچسب فنتانیل با توضیحات کاربردی برای متخصصان بالینی میپردازد.موارد مصرف تأیید شده فنتانیلفنتانیل برای چندین کاربرد درمانی به طور رسمی تأیید شده است که هر کدام نیازمند ملاحظات بالینی دقیق هستند:۱. تسکین درد حاد شدید فنتانیل به دلیل شروع اثر سریع و نیمهعمر کوتاه، یک انتخاب عالی برای تسکین درد حاد شدید است. کاربرد بالینی: معمولاً در بخشهای اورژانس، مراقبتهای ویژه (ICU)، و حین و پس از جراحیهای بزرگ استفاده میشود. تزریق وریدی (IV) رایجترین راه مصرف است و دوز باید بر اساس پاسخ بیمار و وضعیت همودینامیک با احتیاط تیتر شود. نکته کاربردی: در مدیریت درد تروماتیک یا پس از عمل، سرعت شروع اثر آن مزیت بزرگی است. با این حال، باید همواره برای خطر افسردگی تنفسی آماده بود و نالوکسان را در دسترس داشت.۲. درد مزمن در بیماران متحمل به اپیوئید (به ویژه درد سرطانی) فرمهای آهستهرهش فنتانیل، مانند چسبهای پوستی (ترانسدرمال)، برای مدیریت درد مزمن متوسط تا شدید در بیمارانی که قبلاً به طور منظم داروهای اپیوئیدی دیگر مصرف کردهاند (اپیوئید-تحمل) تأیید شدهاند. کاربرد بالینی: چسبهای پوستی فنتانیل یک گزینه مناسب برای بیمارانی هستند که نیاز به تسکین درد مداوم دارند، به ویژه در موارد درد مزمن سرطانی. این فرمولاسیون امکان دوزدهی راحتتر و سطح پلاسمایی پایدارتر را فراهم میکند. نکته کاربردی: چسبها نباید برای بیماران غیرمتحمل به اپیوئید یا برای تسکین درد حاد استفاده شوند. تبدیل دوز از سایر اپیوئیدها به چسب فنتانیل نیازمند محاسبات دقیق معادل دوز مسکن است تا از تجویز بیش از حد یا تسکین ناکافی درد جلوگیری شود. تب، گرما یا قرار گرفتن در معرض مستقیم آفتاب میتواند جذب فنتانیل از طریق پوست را افزایش داده و خطر مسمومیت را بالا ببرد.۳. به عنوان مکمل بیهوشی عمومی فنتانیل به طور گسترده به عنوان یک مکمل بیهوشی در طول جراحی استفاده میشود. کاربرد بالینی: فنتانیل با ایجاد بیدردی قوی، به کاهش نیاز به عوامل استنشاقی بیهوشی و تثبیت وضعیت همودینامیک بیمار کمک میکند. این دارو در القاء و نگهداری بیهوشی، به ویژه در جراحیهای قلب و عروق و نوروسرجری، که در آنها ثبات قلبی-عروقی حیاتی است، ارزشمند میباشد. نکته کاربردی: تزریق سریع فنتانیل ممکن است منجر به سفتی عضلانی قفسه سینه شود که میتواند تهویه را مختل کند. این عارضه را میتوان با کاهش سرعت تزریق یا استفاده از مسدودکنندههای عصبی-عضلانی مدیریت کرد.۴. بیدردی کوتاهمدت قبل از عمل یا برای اقدامات دردناک فرمهای دهانی یا داخل بینی فنتانیل برای تسکین درد ناگهانی یا بیدردی کوتاهمدت قبل از انجام اقدامات دردناک مانند کارگذاری آنژیوکت یا تغییر پانسمانهای سوختگی استفاده میشوند. کاربرد بالینی: این روشها به ویژه در اطفال و بیمارانی که دسترسی وریدی مشکل است، مفید هستند. نکته کاربردی: پزشک باید به پتانسیل سوء استفاده و نیاز به نظارت دقیق در زمان استفاده از فرمهای سریعاثر (مانند آبنبات یا قرصهای زیرزبانی) توجه کند.موارد مصرف خارج از برچسب فنتانیلفنتانیل در برخی شرایط خاص که به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشدهاند، استفاده میشود. این موارد نیازمند قضاوت بالینی قوی و رضایت آگاهانه بیمار هستند.۱. مدیریت درد حاد میگرن اگرچه فنتانیل خط اول درمان نیست، اما در مواردی نادر برای درمان وضعیت میگرنی مقاوم به درمانهای معمول در محیط اورژانس، گاهی به صورت خارج از برچسب استفاده میشود. توضیح بالینی: این کاربرد معمولاً برای بیمارانی محفوظ است که به درمانهای استاندارد، مانند تریپتانها یا سایر داروهای ضد درد، پاسخ ندادهاند و درد شدیدی دارند. ملاحظه کاربردی: به دلیل خطر تبدیل سردرد حاد به سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو و پتانسیل وابستگی، استفاده از اپیوئیدها برای میگرن باید به شدت محدود و فقط برای موارد اورژانسی شدید باشد.۲. به عنوان آرامبخش در بخشهای مراقبتهای ویژه در حالی که فنتانیل بیشتر یک مسکن است، خاصیت آرامبخشی ملایمی نیز دارد و گاهی به صورت انفوزیون مداوم برای آرامبخشی کوتاهمدت در ICU، به خصوص هنگامی که بیدردی قوی مورد نیاز است، استفاده میشود. توضیح بالینی: فنتانیل ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با داروهای آرامبخش دیگر (مانند میدازولام یا پروپوفول) استفاده شود. ملاحظه کاربردی: نیمهعمر کوتاهتر آن در مقایسه با مورفین یا مپریدین، امکان کنترل بهتر سطح آرامبخشی و قطع سریعتر دارو را فراهم میکند، که برای جلوگیری از هذیان در ICU مهم است. با این حال، به دلیل تجمع در استفاده طولانیمدت یا در بیماران با اختلال عملکرد کلیوی یا کبدی، ممکن است منجر به تأخیر در بیدار شدن شود.۳. مدیریت درد زایمان و بیدردی منطقهای فنتانیل گاهی به عنوان یک افزودنی به بیحسکنندههای موضعی در بیحسی اپیدورال یا نخاعی برای تسکین درد زایمان یا جراحیهای ارتوپدی استفاده میشود. توضیح بالینی: اضافه کردن فنتانیل باعث بهبود کیفیت بیدردی و کاهش دوز مورد نیاز بیحسکننده موضعی میشود و عوارض جانبی سیستمیک کمتری دارد. ملاحظه کاربردی: حتی در دوزهای پایین اپیدورال، خطر کمی از افسردگی تنفسی تأخیری در مادر یا نوزاد وجود دارد که نیازمند نظارت دقیق پس از تزریق است.ملاحظات مهم برای پزشکان توقف تنفسی: فنتانیل به دلیل قدرت بالا و وابستگی دوز به افسردگی تنفسی، باید همیشه با نهایت احتیاط استفاده شود. نظارت بر میزان و عمق تنفس، به ویژه پس از تزریق وریدی، حیاتی است. تداخلات دارویی: مهارکنندههای قوی سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4) میتوانند متابولیسم فنتانیل را کاهش داده و غلظت پلاسمایی آن را بالا ببرند، که خطر مسمومیت را افزایش میدهد. مصرف همزمان با داروهای آرامبخش-منوم (مانند بنزودیازپینها) باید با احتیاط فراوان و کاهش دوز انجام شود. سندرم سروتونین: استفاده همزمان از فنتانیل با داروهای سروتونرژیک (مانند SSRIها و SNRIها) میتواند خطر بروز سندرم سروتونین را افزایش دهد
آمپول فنیجکت 50 میکروگرم/میلی لیتر 10 میلی لیتر FENIJECT 50MCG/ML 10ML AMP
فنتانیل یک مسکن اپیوئیدی قوی است که به دلیل اثربخشی سریع و قدرت بالا، در مدیریت درد حاد و مزمن، به ویژه در محیطهای بالینی و جراحی، نقش حیاتی ایفا میکند. این راهنما به بررسی موارد مصرف تأیید شده و خارج از برچسب فنتانیل با توضیحات کاربردی برای متخصصان بالینی میپردازد.موارد مصرف تأیید شده فنتانیلفنتانیل برای چندین کاربرد درمانی به طور رسمی تأیید شده است که هر کدام نیازمند ملاحظات بالینی دقیق هستند:۱. تسکین درد حاد شدید فنتانیل به دلیل شروع اثر سریع و نیمهعمر کوتاه، یک انتخاب عالی برای تسکین درد حاد شدید است. کاربرد بالینی: معمولاً در بخشهای اورژانس، مراقبتهای ویژه (ICU)، و حین و پس از جراحیهای بزرگ استفاده میشود. تزریق وریدی (IV) رایجترین راه مصرف است و دوز باید بر اساس پاسخ بیمار و وضعیت همودینامیک با احتیاط تیتر شود. نکته کاربردی: در مدیریت درد تروماتیک یا پس از عمل، سرعت شروع اثر آن مزیت بزرگی است. با این حال، باید همواره برای خطر افسردگی تنفسی آماده بود و نالوکسان را در دسترس داشت.۲. درد مزمن در بیماران متحمل به اپیوئید (به ویژه درد سرطانی) فرمهای آهستهرهش فنتانیل، مانند چسبهای پوستی (ترانسدرمال)، برای مدیریت درد مزمن متوسط تا شدید در بیمارانی که قبلاً به طور منظم داروهای اپیوئیدی دیگر مصرف کردهاند (اپیوئید-تحمل) تأیید شدهاند. کاربرد بالینی: چسبهای پوستی فنتانیل یک گزینه مناسب برای بیمارانی هستند که نیاز به تسکین درد مداوم دارند، به ویژه در موارد درد مزمن سرطانی. این فرمولاسیون امکان دوزدهی راحتتر و سطح پلاسمایی پایدارتر را فراهم میکند. نکته کاربردی: چسبها نباید برای بیماران غیرمتحمل به اپیوئید یا برای تسکین درد حاد استفاده شوند. تبدیل دوز از سایر اپیوئیدها به چسب فنتانیل نیازمند محاسبات دقیق معادل دوز مسکن است تا از تجویز بیش از حد یا تسکین ناکافی درد جلوگیری شود. تب، گرما یا قرار گرفتن در معرض مستقیم آفتاب میتواند جذب فنتانیل از طریق پوست را افزایش داده و خطر مسمومیت را بالا ببرد.۳. به عنوان مکمل بیهوشی عمومی فنتانیل به طور گسترده به عنوان یک مکمل بیهوشی در طول جراحی استفاده میشود. کاربرد بالینی: فنتانیل با ایجاد بیدردی قوی، به کاهش نیاز به عوامل استنشاقی بیهوشی و تثبیت وضعیت همودینامیک بیمار کمک میکند. این دارو در القاء و نگهداری بیهوشی، به ویژه در جراحیهای قلب و عروق و نوروسرجری، که در آنها ثبات قلبی-عروقی حیاتی است، ارزشمند میباشد. نکته کاربردی: تزریق سریع فنتانیل ممکن است منجر به سفتی عضلانی قفسه سینه شود که میتواند تهویه را مختل کند. این عارضه را میتوان با کاهش سرعت تزریق یا استفاده از مسدودکنندههای عصبی-عضلانی مدیریت کرد.۴. بیدردی کوتاهمدت قبل از عمل یا برای اقدامات دردناک فرمهای دهانی یا داخل بینی فنتانیل برای تسکین درد ناگهانی یا بیدردی کوتاهمدت قبل از انجام اقدامات دردناک مانند کارگذاری آنژیوکت یا تغییر پانسمانهای سوختگی استفاده میشوند. کاربرد بالینی: این روشها به ویژه در اطفال و بیمارانی که دسترسی وریدی مشکل است، مفید هستند. نکته کاربردی: پزشک باید به پتانسیل سوء استفاده و نیاز به نظارت دقیق در زمان استفاده از فرمهای سریعاثر (مانند آبنبات یا قرصهای زیرزبانی) توجه کند.موارد مصرف خارج از برچسب فنتانیلفنتانیل در برخی شرایط خاص که به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشدهاند، استفاده میشود. این موارد نیازمند قضاوت بالینی قوی و رضایت آگاهانه بیمار هستند.۱. مدیریت درد حاد میگرن اگرچه فنتانیل خط اول درمان نیست، اما در مواردی نادر برای درمان وضعیت میگرنی مقاوم به درمانهای معمول در محیط اورژانس، گاهی به صورت خارج از برچسب استفاده میشود. توضیح بالینی: این کاربرد معمولاً برای بیمارانی محفوظ است که به درمانهای استاندارد، مانند تریپتانها یا سایر داروهای ضد درد، پاسخ ندادهاند و درد شدیدی دارند. ملاحظه کاربردی: به دلیل خطر تبدیل سردرد حاد به سردرد ناشی از مصرف بیش از حد دارو و پتانسیل وابستگی، استفاده از اپیوئیدها برای میگرن باید به شدت محدود و فقط برای موارد اورژانسی شدید باشد.۲. به عنوان آرامبخش در بخشهای مراقبتهای ویژه در حالی که فنتانیل بیشتر یک مسکن است، خاصیت آرامبخشی ملایمی نیز دارد و گاهی به صورت انفوزیون مداوم برای آرامبخشی کوتاهمدت در ICU، به خصوص هنگامی که بیدردی قوی مورد نیاز است، استفاده میشود. توضیح بالینی: فنتانیل ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با داروهای آرامبخش دیگر (مانند میدازولام یا پروپوفول) استفاده شود. ملاحظه کاربردی: نیمهعمر کوتاهتر آن در مقایسه با مورفین یا مپریدین، امکان کنترل بهتر سطح آرامبخشی و قطع سریعتر دارو را فراهم میکند، که برای جلوگیری از هذیان در ICU مهم است. با این حال، به دلیل تجمع در استفاده طولانیمدت یا در بیماران با اختلال عملکرد کلیوی یا کبدی، ممکن است منجر به تأخیر در بیدار شدن شود.۳. مدیریت درد زایمان و بیدردی منطقهای فنتانیل گاهی به عنوان یک افزودنی به بیحسکنندههای موضعی در بیحسی اپیدورال یا نخاعی برای تسکین درد زایمان یا جراحیهای ارتوپدی استفاده میشود. توضیح بالینی: اضافه کردن فنتانیل باعث بهبود کیفیت بیدردی و کاهش دوز مورد نیاز بیحسکننده موضعی میشود و عوارض جانبی سیستمیک کمتری دارد. ملاحظه کاربردی: حتی در دوزهای پایین اپیدورال، خطر کمی از افسردگی تنفسی تأخیری در مادر یا نوزاد وجود دارد که نیازمند نظارت دقیق پس از تزریق است.ملاحظات مهم برای پزشکان توقف تنفسی: فنتانیل به دلیل قدرت بالا و وابستگی دوز به افسردگی تنفسی، باید همیشه با نهایت احتیاط استفاده شود. نظارت بر میزان و عمق تنفس، به ویژه پس از تزریق وریدی، حیاتی است. تداخلات دارویی: مهارکنندههای قوی سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4) میتوانند متابولیسم فنتانیل را کاهش داده و غلظت پلاسمایی آن را بالا ببرند، که خطر مسمومیت را افزایش میدهد. مصرف همزمان با داروهای آرامبخش-منوم (مانند بنزودیازپینها) باید با احتیاط فراوان و کاهش دوز انجام شود. سندرم سروتونین: استفاده همزمان از فنتانیل با داروهای سروتونرژیک (مانند SSRIها و SNRIها) میتواند خطر بروز سندرم سروتونین را افزایش دهد
کپسول کولیناپ 4.5 میلی گرم CHOLINUP 4.5MG CAP
ریواستیگمین یک مهارکننده کاربامات استیلکولیناستراز و بوتیریلکولیناستراز است که سطح استیلکولین را در شکاف سیناپسی افزایش میدهد. این دارو عمدتاً برای بهبود عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به انواع خاصی از زوال عقل (دمانس) استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد مصرف زیر برای ریواستیگمین توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی (مانند سازمان غذا و داروی آمریکا) تأیید شدهاند و اطلاعات بالینی مربوط به آنها در مطالعات گستردهای پشتیبانی شده است:الف) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری آلزایمر توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: این شایعترین مورد مصرف ریواستیگمین است. ریواستیگمین با افزایش انتقالدهنده عصبی استیلکولین در مغز، به بهبود علائم شناختی (مانند حافظه، تفکر و قضاوت) کمک میکند. نکته بالینی: این دارو سیر پیشرونده بیماری را متوقف نمیکند، اما میتواند برای مدتی سرعت زوال شناختی را کند کرده و کیفیت زندگی بیمار و مراقبان او را بهبود بخشد. شروع درمان باید در مراحل خفیف تا متوسط بیماری باشد. نوع مصرف: فرم خوراکی (کپسول) و فرم ترانسدرمال (چسب پوستی) برای این مورد تأیید شده است. فرم چسب پوستی اغلب برای بیمارانی که مشکلات گوارشی یا عدم تحمل فرم خوراکی دارند، ارجحیت دارد و دارای پروفایل عوارض جانبی گوارشی بهتری است.ب) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری پارکینسون توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: ریواستیگمین تنها مهارکننده کولیناستراز است که به طور خاص برای درمان زوال عقل مرتبط با بیماری پارکینسون تأیید شده است. نکته بالینی: در بیماران پارکینسون، کمبود کولینرژیک اغلب با اختلالات شدیدتر در توجه، عملکرد اجرایی و نوسانات شناختی همراه است. ریواستیگمین در این جمعیت میتواند عملکرد شناختی و توجه را بهبود بخشد و همچنین ممکن است تأثیر مثبتی بر علائم رفتاری و روانپریشی داشته باشد، اگرچه این تأثیرات به اندازه بهبودهای شناختی قوی نیستند. ملاحظات دوز: افزایش آهسته دوز در این بیماران به دلیل خطر بدتر شدن لرزش یا بروز دیسکینزی اهمیت دارد.۲. موارد مصرف خارج از برچسباستفاده از دارو برای موارد زیر، بر اساس شواهد بالینی و مطالعات تحقیقاتی انجام میشود، اما ممکن است به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشده باشد:الف) زوال عقل عروقی یا زوال عقل با اجسام لِویتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: زوال عقل با اجسام لِوی: بیماران مبتلا به DLB اغلب به درمانهای کولینرژیک نسبت به بیماران آلزایمر پاسخ بهتری میدهند، زیرا کمبود کولینرژیک در DLB معمولاً شدیدتر است. ریواستیگمین در این جمعیت برای بهبود اختلالات شناختی، نوسانات توجه و حتی کاهش توهمات بینایی (که در DLB شایع هستند) به کار میرود. زوال عقل عروقی: در حالی که شواهد قوی و قطعی در حد آلزایمر وجود ندارد، در بیمارانی که علائم زوال عقل مختلط (آلزایمر به همراه جزء عروقی) دارند، ممکن است سودمند باشد. نکته بالینی: در DLB، ریواستیگمین اغلب به عنوان یک خط اول در نظر گرفته میشود.ب) اختلال شناختی خفیفتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: برخی پزشکان در تلاش برای جلوگیری یا به تأخیر انداختن پیشرفت MCI به زوال عقل کامل، ریواستیگمین را تجویز میکنند. نکته بالینی: در حال حاضر، اجماع قوی بینالمللی برای استفاده معمول از مهارکنندههای کولیناستراز در MCI وجود ندارد، زیرا فواید آن معمولاً کوچک و گذرا هستند و ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. استفاده از آن باید در موارد بسیار خاص و با ارزیابی دقیق ریسک به سود انجام شود.ج) اختلالات شناختی پس از سکته مغزیتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: در برخی بیماران که پس از سکته مغزی دچار کاهش قابل توجه عملکرد شناختی میشوند، شواهدی مبنی بر سودمندی مهارکنندههای کولیناستراز از جمله ریواستیگمین برای بهبود حافظه و توجه وجود دارد. نکته بالینی: این مورد مصرف بیشتر در مراکزی با رویکرد توانبخشی عصبی پیشرفته مطرح است و نیازمند بررسیهای بیشتر است.ملاحظه مهم برای پزشک: همواره دوز ریواستیگمین (به ویژه فرم خوراکی) باید با دوز پایین شروع شده و به آرامی (تایتراسیون) افزایش یابد تا عوارض جانبی گوارشی (تهوع، استفراغ و اسهال) به حداقل برسد. کنترل ضربان قلب در بیماران با سابقه مشکلات قلبی به دلیل احتمال بروز برادیکاردی (کاهش ضربان قلب) ضروری است. درمان باید تا زمانی ادامه یابد که فایده بالینی قابل توجهی مشاهده شود. قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث بدتر شدن سریع شناختی شود.
کپسول کولیناپ 3 میلی گرم CHOLINUP 3MG CAP
ریواستیگمین یک مهارکننده کاربامات استیلکولیناستراز و بوتیریلکولیناستراز است که سطح استیلکولین را در شکاف سیناپسی افزایش میدهد. این دارو عمدتاً برای بهبود عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به انواع خاصی از زوال عقل (دمانس) استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد مصرف زیر برای ریواستیگمین توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی (مانند سازمان غذا و داروی آمریکا) تأیید شدهاند و اطلاعات بالینی مربوط به آنها در مطالعات گستردهای پشتیبانی شده است:الف) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری آلزایمر توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: این شایعترین مورد مصرف ریواستیگمین است. ریواستیگمین با افزایش انتقالدهنده عصبی استیلکولین در مغز، به بهبود علائم شناختی (مانند حافظه، تفکر و قضاوت) کمک میکند. نکته بالینی: این دارو سیر پیشرونده بیماری را متوقف نمیکند، اما میتواند برای مدتی سرعت زوال شناختی را کند کرده و کیفیت زندگی بیمار و مراقبان او را بهبود بخشد. شروع درمان باید در مراحل خفیف تا متوسط بیماری باشد. نوع مصرف: فرم خوراکی (کپسول) و فرم ترانسدرمال (چسب پوستی) برای این مورد تأیید شده است. فرم چسب پوستی اغلب برای بیمارانی که مشکلات گوارشی یا عدم تحمل فرم خوراکی دارند، ارجحیت دارد و دارای پروفایل عوارض جانبی گوارشی بهتری است.ب) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری پارکینسون توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: ریواستیگمین تنها مهارکننده کولیناستراز است که به طور خاص برای درمان زوال عقل مرتبط با بیماری پارکینسون تأیید شده است. نکته بالینی: در بیماران پارکینسون، کمبود کولینرژیک اغلب با اختلالات شدیدتر در توجه، عملکرد اجرایی و نوسانات شناختی همراه است. ریواستیگمین در این جمعیت میتواند عملکرد شناختی و توجه را بهبود بخشد و همچنین ممکن است تأثیر مثبتی بر علائم رفتاری و روانپریشی داشته باشد، اگرچه این تأثیرات به اندازه بهبودهای شناختی قوی نیستند. ملاحظات دوز: افزایش آهسته دوز در این بیماران به دلیل خطر بدتر شدن لرزش یا بروز دیسکینزی اهمیت دارد.۲. موارد مصرف خارج از برچسباستفاده از دارو برای موارد زیر، بر اساس شواهد بالینی و مطالعات تحقیقاتی انجام میشود، اما ممکن است به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشده باشد:الف) زوال عقل عروقی یا زوال عقل با اجسام لِویتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: زوال عقل با اجسام لِوی: بیماران مبتلا به DLB اغلب به درمانهای کولینرژیک نسبت به بیماران آلزایمر پاسخ بهتری میدهند، زیرا کمبود کولینرژیک در DLB معمولاً شدیدتر است. ریواستیگمین در این جمعیت برای بهبود اختلالات شناختی، نوسانات توجه و حتی کاهش توهمات بینایی (که در DLB شایع هستند) به کار میرود. زوال عقل عروقی: در حالی که شواهد قوی و قطعی در حد آلزایمر وجود ندارد، در بیمارانی که علائم زوال عقل مختلط (آلزایمر به همراه جزء عروقی) دارند، ممکن است سودمند باشد. نکته بالینی: در DLB، ریواستیگمین اغلب به عنوان یک خط اول در نظر گرفته میشود.ب) اختلال شناختی خفیفتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: برخی پزشکان در تلاش برای جلوگیری یا به تأخیر انداختن پیشرفت MCI به زوال عقل کامل، ریواستیگمین را تجویز میکنند. نکته بالینی: در حال حاضر، اجماع قوی بینالمللی برای استفاده معمول از مهارکنندههای کولیناستراز در MCI وجود ندارد، زیرا فواید آن معمولاً کوچک و گذرا هستند و ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. استفاده از آن باید در موارد بسیار خاص و با ارزیابی دقیق ریسک به سود انجام شود.ج) اختلالات شناختی پس از سکته مغزیتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: در برخی بیماران که پس از سکته مغزی دچار کاهش قابل توجه عملکرد شناختی میشوند، شواهدی مبنی بر سودمندی مهارکنندههای کولیناستراز از جمله ریواستیگمین برای بهبود حافظه و توجه وجود دارد. نکته بالینی: این مورد مصرف بیشتر در مراکزی با رویکرد توانبخشی عصبی پیشرفته مطرح است و نیازمند بررسیهای بیشتر است.ملاحظه مهم برای پزشک: همواره دوز ریواستیگمین (به ویژه فرم خوراکی) باید با دوز پایین شروع شده و به آرامی (تایتراسیون) افزایش یابد تا عوارض جانبی گوارشی (تهوع، استفراغ و اسهال) به حداقل برسد. کنترل ضربان قلب در بیماران با سابقه مشکلات قلبی به دلیل احتمال بروز برادیکاردی (کاهش ضربان قلب) ضروری است. درمان باید تا زمانی ادامه یابد که فایده بالینی قابل توجهی مشاهده شود. قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث بدتر شدن سریع شناختی شود.
کپسول کولیناپ 1.5 میلی گرم CHOLINUP 1.5MG CAP
ریواستیگمین یک مهارکننده کاربامات استیلکولیناستراز و بوتیریلکولیناستراز است که سطح استیلکولین را در شکاف سیناپسی افزایش میدهد. این دارو عمدتاً برای بهبود عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به انواع خاصی از زوال عقل (دمانس) استفاده میشود.۱. موارد مصرف تأیید شدهموارد مصرف زیر برای ریواستیگمین توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی (مانند سازمان غذا و داروی آمریکا) تأیید شدهاند و اطلاعات بالینی مربوط به آنها در مطالعات گستردهای پشتیبانی شده است:الف) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری آلزایمر توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: این شایعترین مورد مصرف ریواستیگمین است. ریواستیگمین با افزایش انتقالدهنده عصبی استیلکولین در مغز، به بهبود علائم شناختی (مانند حافظه، تفکر و قضاوت) کمک میکند. نکته بالینی: این دارو سیر پیشرونده بیماری را متوقف نمیکند، اما میتواند برای مدتی سرعت زوال شناختی را کند کرده و کیفیت زندگی بیمار و مراقبان او را بهبود بخشد. شروع درمان باید در مراحل خفیف تا متوسط بیماری باشد. نوع مصرف: فرم خوراکی (کپسول) و فرم ترانسدرمال (چسب پوستی) برای این مورد تأیید شده است. فرم چسب پوستی اغلب برای بیمارانی که مشکلات گوارشی یا عدم تحمل فرم خوراکی دارند، ارجحیت دارد و دارای پروفایل عوارض جانبی گوارشی بهتری است.ب) زوال عقل خفیف تا متوسط مرتبط با بیماری پارکینسون توضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: ریواستیگمین تنها مهارکننده کولیناستراز است که به طور خاص برای درمان زوال عقل مرتبط با بیماری پارکینسون تأیید شده است. نکته بالینی: در بیماران پارکینسون، کمبود کولینرژیک اغلب با اختلالات شدیدتر در توجه، عملکرد اجرایی و نوسانات شناختی همراه است. ریواستیگمین در این جمعیت میتواند عملکرد شناختی و توجه را بهبود بخشد و همچنین ممکن است تأثیر مثبتی بر علائم رفتاری و روانپریشی داشته باشد، اگرچه این تأثیرات به اندازه بهبودهای شناختی قوی نیستند. ملاحظات دوز: افزایش آهسته دوز در این بیماران به دلیل خطر بدتر شدن لرزش یا بروز دیسکینزی اهمیت دارد.۲. موارد مصرف خارج از برچسباستفاده از دارو برای موارد زیر، بر اساس شواهد بالینی و مطالعات تحقیقاتی انجام میشود، اما ممکن است به طور رسمی توسط سازمانهای نظارتی تأیید نشده باشد:الف) زوال عقل عروقی یا زوال عقل با اجسام لِویتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: زوال عقل با اجسام لِوی: بیماران مبتلا به DLB اغلب به درمانهای کولینرژیک نسبت به بیماران آلزایمر پاسخ بهتری میدهند، زیرا کمبود کولینرژیک در DLB معمولاً شدیدتر است. ریواستیگمین در این جمعیت برای بهبود اختلالات شناختی، نوسانات توجه و حتی کاهش توهمات بینایی (که در DLB شایع هستند) به کار میرود. زوال عقل عروقی: در حالی که شواهد قوی و قطعی در حد آلزایمر وجود ندارد، در بیمارانی که علائم زوال عقل مختلط (آلزایمر به همراه جزء عروقی) دارند، ممکن است سودمند باشد. نکته بالینی: در DLB، ریواستیگمین اغلب به عنوان یک خط اول در نظر گرفته میشود.ب) اختلال شناختی خفیفتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: برخی پزشکان در تلاش برای جلوگیری یا به تأخیر انداختن پیشرفت MCI به زوال عقل کامل، ریواستیگمین را تجویز میکنند. نکته بالینی: در حال حاضر، اجماع قوی بینالمللی برای استفاده معمول از مهارکنندههای کولیناستراز در MCI وجود ندارد، زیرا فواید آن معمولاً کوچک و گذرا هستند و ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. استفاده از آن باید در موارد بسیار خاص و با ارزیابی دقیق ریسک به سود انجام شود.ج) اختلالات شناختی پس از سکته مغزیتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: در برخی بیماران که پس از سکته مغزی دچار کاهش قابل توجه عملکرد شناختی میشوند، شواهدی مبنی بر سودمندی مهارکنندههای کولیناستراز از جمله ریواستیگمین برای بهبود حافظه و توجه وجود دارد. نکته بالینی: این مورد مصرف بیشتر در مراکزی با رویکرد توانبخشی عصبی پیشرفته مطرح است و نیازمند بررسیهای بیشتر است.ملاحظه مهم برای پزشک: همواره دوز ریواستیگمین (به ویژه فرم خوراکی) باید با دوز پایین شروع شده و به آرامی (تایتراسیون) افزایش یابد تا عوارض جانبی گوارشی (تهوع، استفراغ و اسهال) به حداقل برسد. کنترل ضربان قلب در بیماران با سابقه مشکلات قلبی به دلیل احتمال بروز برادیکاردی (کاهش ضربان قلب) ضروری است. درمان باید تا زمانی ادامه یابد که فایده بالینی قابل توجهی مشاهده شود. قطع ناگهانی دارو ممکن است باعث بدتر شدن سریع شناختی شود.
قرص آلزامین 12 میلی گرم ALZAMIN 12MG TAB
قرص الزامین 4 میلی گرم ALZAMIN 4MG TAB
قرص آلزامین 8 میلی گرم ALZAMIN 8MG TAB
ژل موضعی آکنالن 0.1% 30 گرم ACNALEN 0.1% 30G TOP GEL
موارد مصرف تأیید شده آداپالنآداپالن توسط سازمانهای نظارتی بینالمللی (مانند سازمان غذا و داروی آمریکا) عمدتاً برای درمان موضعی آکنه ولگاریس تأیید شده است.۱. درمان موضعی آکنه ولگاریس توضیحات بالینی: آداپالن برای درمان آکنه ولگاریس خفیف تا متوسط در بیماران بالای ۱۲ سال مورد تأیید است. این دارو میتواند برای ضایعات غیر التهابی (کومدونها، به ویژه کومدونهای سرسیاه و سرسفید) و همچنین ضایعات التهابی (پاپولها و پوستولها) استفاده شود. نکته کاربردی: آداپالن نسبت به سایر رتینوئیدهای موضعی مانند ترتینوئین، دارای ثبات شیمیایی بهتر و تحملپذیری موضعی بالاتری است. مکانیسم اصلی آن شامل عادیسازی تمایز سلولی فولیکولی (تنظیم کراتینیزاسیون) و کاهش تشکیل کومدون است. همچنین دارای خواص ضد التهابی است که آن را در درمان ضایعات التهابی نیز مؤثر میسازد. فرمهای دارویی: فرم ژل (۰.۱٪ که برخی از فرآوردههای آن بدون نسخه در دسترس است و ۰.۳٪ که معمولاً نسخه نیاز دارد) و کرم، بسته به نوع پوست (کرم برای پوست خشکتر و ژل برای پوست چربتر) تجویز میشود. موارد مصرف Off-Labl آداپالنبه دلیل خواص منحصر به فرد رتینوئیدی و ضد التهابی آداپالن، پزشکان متخصص پوست آن را برای مدیریت چندین بیماری دیگر نیز به کار میبرند.۱. اختلالات کراتینیزاسیون توضیحات بالینی: آداپالن میتواند در مدیریت اختلالاتی که با تمایز غیرطبیعی سلولهای پوست (کراتینوسیتها) مشخص میشوند، مفید باشد. کراتوز پیلاریس: (Keratosis Pilaris - عارضه پوست مرغی) این بیماری با فولیکولهای کراتینه شده کوچک و برجسته مشخص میشود. آداپالن به دلیل اثرات کومدولیتیک (تجزیه کومدون) و تنظیمکننده کراتینیزاسیون میتواند به باز شدن فولیکولها و صاف شدن پوست کمک کند. نکته کاربردی: استفاده موضعی آداپالن ۰.۱٪ یا ۰.۳٪ به طور متناوب یا روزانه میتواند تراکم و قرمزی ضایعات را کاهش دهد.۲. درمان هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب توضیحات بالینی: لکههای تیره و قهوهای که پس از بهبود ضایعات آکنه، التهاب یا آسیبهای پوستی باقی میمانند. نکته کاربردی: اگرچه آداپالن به طور مستقیم یک داروی روشنکننده پوست نیست، اما مانند سایر رتینوئیدها، با افزایش گردش سلولی در لایه بالایی پوست، باعث لایه برداری سریعتر سلولهای پوستی حاوی رنگدانه اضافی میشود. این امر در بلندمدت به محو شدن لکهها و یکنواخت شدن رنگ پوست کمک میکند. اغلب در ترکیب با عوامل روشنکننده دیگر (مانند هیدروکینون یا اسید آزلائیک) استفاده میشود.۳. فوتوایجینگ (پیری ناشی از آفتاب) خفیف توضیحات بالینی: استفاده از آداپالن برای بهبود علائم پیری ناشی از قرار گرفتن در معرض آفتاب مانند چین و چروکهای ظریف، لکههای پیری و خشن شدن بافت پوست، کاربرد خارج از برچسب دارد. نکته کاربردی: اگرچه ترتینوئین (رتینوئید نسل اول) دادههای قویتری در زمینه فوتوایجینگ دارد، آداپالن به دلیل تحملپذیری بالاتر، به خصوص برای بیمارانی که پوست حساستری دارند و نمیتوانند رتینوئیدهای قویتر را تحمل کنند، به عنوان یک گزینه نگهدارنده برای تحریک کلاژن و بهبود بافت پوست استفاده میشود.
قرص رینوفکس 60 میلی گرم RHINOFEX 60MG TAB
فکسوفنادین یک آنتیهیستامین نسل دوم با عملکرد محیطی است که اثرات آرامبخش (سداتیو) کمی دارد و عمدتاً برای درمان شرایط آلرژیک استفاده میشود.۱. درمان رینیت آلرژیک فصلیتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: هدف اصلی: فکسوفنادین برای تسکین علائم مرتبط با رینیت آلرژیک فصلی در بزرگسالان و کودکان بالای ۶ ماه تایید شده است. علائم تحت پوشش: این دارو در تسکین علائم شایع ناشی از ترشح هیستامین بسیار مؤثر است، از جمله: عطسه آبریزش بینی (رینوره) خارش بینی، کام و گلو خارش و قرمزی چشم اشکریزش مزیت بالینی: به دلیل آنکه فکسوفنادین به خوبی از سد خونی مغزی عبور نمیکند، در مقایسه با آنتیهیستامینهای نسل اول، احتمال ایجاد خوابآلودگی و اختلال شناختی را به حداقل میرساند. این ویژگی، آن را به گزینهای ایدهآل برای بیمارانی تبدیل میکند که نیاز به حفظ هوشیاری کامل دارند (مانند رانندگان یا کارگران ماشینآلات). شروع اثر: دارو به سرعت عمل میکند (شروع اثر معمولاً در عرض ۱ ساعت) و دارای نیمهعمر طولانی است که امکان دوزبندی یک یا دو بار در روز را فراهم میکند.۲. درمان کهیر مزمن ایدیوپاتیکتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: هدف اصلی: فکسوفنادین برای درمان کهیر مزمن در بزرگسالان و کودکان ۶ ماهه و بالاتر تایید شده است. کهیر مزمن به برجستگیهای پوستی خارشدار (دانههای کهیری) گفته میشود که بیش از ۶ هفته ادامه داشته و علت مشخصی ندارند. مکانیزم اثر در کهیر: با مسدود کردن گیرندههای محیطی H1، فکسوفنادین باعث کاهش ترشح هیستامین و در نتیجه کاهش علائم کهیر میشود.علائم تحت پوشش: کاهش خارش شدید (پریتوس) کاهش اندازه و تعداد ضایعات کهیری (دانههای کهیری)دوزبندی: در درمان کهیر مزمن، دوزهای بالاتر (مثلاً ۱۸۰ میلیگرم یک بار در روز) اغلب نسبت به رینیت فصلی استفاده میشود تا کنترل کامل علائم حاصل شود.نکته بالینی: این دارو تنها علائم را درمان میکند و جایگزین جستجوی علت اصلی کهیر نیست.موارد مصرف خارج از برچسبدر منابع معتبر بینالمللی، فکسوفنادین برای کاربردهای خارج از برچسب زیر استفاده میشود، هرچند شواهد در این زمینه ممکن است به اندازه موارد تایید شده قوی نباشد:۱. درمان رینیت آلرژیک دائمیتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: مبنای درمانی: اگرچه تایید رسمی فکسوفنادین فقط برای رینیت فصلی است، اما از نظر بالینی، رینیت آلرژیک دائمی (که در تمام طول سال رخ میدهد) مکانیسم پاتوفیزیولوژیک مشابهی دارد. کاربرد خارج از برچسب: فکسوفنادین میتواند به طور مؤثر علائم این نوع رینیت را در بیمارانی که به داروهای آنتیهیستامین نیاز دارند، کنترل کند. نکته بالینی: در این بیماران، طولانی بودن دوره درمان ممکن است نیاز به ارزیابیهای منظم برای اطمینان از اثربخشی و تحمل دارو داشته باشد.۲. درمان درماتیت آتوپیکتوضیحات کاربردی برای پزشک و بالینی: مبنای درمانی: درماتیت آتوپیک (اگزما) اغلب با خارش شدید همراه است که میتواند چرخه خارش-خاراندن را فعال کند و وضعیت پوست را بدتر نماید. کاربرد خارج از برچسب: آنتیهیستامینهای آرامبخش (مانند نسل اول) اغلب برای خارشهای شبانه تجویز میشوند، اما فکسوفنادین به عنوان یک آنتیهیستامین غیرآرامبخش ممکن است در برخی موارد برای کاهش خارش در طول روز استفاده شود، به ویژه زمانی که خارش ناشی از فعال شدن مسیرهای هیستامینی باشد. اهمیت: اگرچه فکسوفنادین خط اول درمان درماتیت آتوپیک نیست، اما در مواردی که خارش یک علامت غالب است و آنتیهیستامینهای آرامبخش به دلیل عوارض جانبی تحمل نمیشوند، میتوان آن را به رژیم درمانی اضافه کرد.
کپسول ونوستات 120 میلی گرم VENUSTATE 120MG CAP
ونوستات® چیست؟
ونوستات® یک داروی ضد چاقی مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا می باشد که جهت کاهش وزن و نگهداری این وضعیت و نیز کاهش ریسک برگشت چاقی به کار می رود. ونوستات® با مهار عملکرد آنزیم لیپاز معده و پانکراس، باعث مهار هضم و جذب چربی غذا و دفع آنها می شود که در نتیجه کاهش وزن را به دنبال دارد.
مزایای ونوستات® ابوریحان:
اثربخشی یکسان و قابل توجه در مقایسه با برند اصلی دارو
مطالعه ای بصورت کارآزمایی بالینی دوسویه کور و تصادفی توسط مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم ولی عصـر دانشگاه علوم پزشکی تهران از خرداد 87 لغایت خرداد 88 انجام گرفته است. 68 بیمار غیر دیابتیک، بدون بیماری زمینه ای دیگر با شاخص ورودی BMI>30 انتخاب گردیدند و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شد و تحت درمان با دو داروی زنیکالâ و ونوستاتâ بصورت دوبار در روز و قرص مکمل مولتی ویتامین روزانه قرار گرفتند. این مطالعه نشان داد که هر دو داروی ونوستاتâ و زنیکالâ اثرات یکسان و قابل توجه در کاهش وزن و کاهش سطح چربی خون و لپتین داشتند و از این جهت می توانند در کنترل اختلالات متابولیک مثل دیابت و هیپرلیپدمی و حتی بیماری های قلبی و عروقی تا حدی موثر باشند .
موثر در کاهش ریسک بروز و درمان دیابت و بیماری های قلبی و عروقی
مطالعات بالینی متعددی بیانگر اثر بخشی ارلیستات درافزایش حساسیت بدن به هورمون انسولین و در نتیجه کاهش ریسک بروز دیابت و اثرات آنتی آتروژنیک این دارو در کنترل و کاهش ریسک حوادث قلبی عروقی می باشند.
نحوه مصرف دارو:
هر کپسول 120 میلی گرمی باید در هر وعده غذایی توسط مصرف کننده میل شود (به همراه غذا یا تا 1 ساعت پس از آن). اگر یک وعده غذایی به هر دلیلی حذف شده و یا فاقد چربی باشد از مصرف دوز لازم ونوستات® جهت آن وعده اجتناب شود.
توجه!
به دلیل کاهش جذب ویتامین های محلول در چربی هنگام مصرف این دارو، توصیه می شود همراه ونوستات®، مولتی ویتامین یا ویتامین های محلول در چربی بصورت جداگانه مصرف شود.
ونوستات پلاس® محصول جدید ابوریحان:
این محصول نوید بخش پذیرش بهتر درمان توسط مبتلایان به چاقی است. از آنجائیکه ارلیستات جذب ویتامینهای محلول درچربی و بتاکاروتن ها را کاهش می دهد، مصرف مولتی ویتامینهای حاوی ویتامین های محلول درچربی توصیه می شود. شرکت ابوریحان با ساخت محصولی جدید و قرار دادن قرص های مولتی ویتامین در کنار کپسول های ونوستات توانسته گامی مثبت در جهت کاهش عوارض ناشی از کمبود ویتامین های محلول در چربی در بدن و پذیرش بهتر درمان توسط مبتلایان به بیماری چاقی بردارد.
کپسول مولتی ویتامین حاوی 200 واحد ویتامین A، 400 واحد ویتامین D و 30 واحد ویتامین E بوده و باید روزانه 1 عدد به فاصله 2 ساعت از مصرف ونوستات® ترجیحاً قبل از خواب مصرف شود.
بسته بندي:
کپسول ونوستات® به صورت بسته های 21 تایی (3 بلیستر 7 تایی در یک جعبه) می باشد.
همچنین محصول ونوستات® پلاس به صورت بسته های 21 تایی (3 بلیستر 7 تایی در یک جعبه) به همراه یک بلیستر 10 تایی کپسول مولتی ویتامین می باشد.
قرص زیپکس 5 میلی گرم ZIPEX 5MG TAB
قرص اسپالکس 4 میلی گرم SPALEX 4MG TAB
کرم اورکس 5% 30گرم UREX 5% 30G CREAM
اوره باعث هیدراسیون می شود و عمدتاً به صورت موضعی در درمان ichthyosis و اختلالات هاپیرکراتوتیک پوستی استفاده می گردد. در مصرف داخل وریدی دارای خصوصیات دیورتیک اسمزی مشابه با مانیتول می باشد و در درمان افزایش حاد فشار داخل مغزی کاربرد دارد مواردی که ناشی از ادم مغزی می باشد و هم چنین برای کاهش فشار داخل چشمی در گلوکوم حاد کاربرد دارد. در ختم حاملگی به صورت داخل آمینوتیکی از آن استفاده می شود. در مصرف موضعی، این دارو دارای خواص هیدراته کننده و کراتولیتیک می باشد. در درمان ichthyosis و دیگر اختلالات پوست خشک به صورت کرم یا لوسیون های 5 تا 25 % کاربرد دارد. در موارد از بین رفتن ناخن ها فرآورده 40 % آن هم مصرف می شوند. جهت کاهش فشار زیاد شده داخل مغزی یا داخل چشمی از اوره به صورت داخل وریدی و انفوزیون محلول 30 % در گلوکز 5 تا 10 % و با سرعت حداکثر 4 میلی لیتر در دقیقه و با دوز 5/0 تا 5/1 گرم /کیلوگرم تا حداکثر 120 گرم در روز استفاده می شود. در مورد کودکان زیر 2 سال دوز 100 میلی گرم/کیلوگرم توصیه می شود. افزایش بازگشتی در فشار داخل مغزی یا داخل چشمی می تواند بعد از 12 ساعت رخ دهد. محلولهای 40 تا 50 % این دارو به طریق داخل آمینوتیکی برای ختم حاملگی داده می شوند. از اوره نشان دار با کربن 13 در تشخیص درزیوۀ عفونت هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود. این تست عبارتست از جمع کردن نمونه نفس قبل و بعد از تجویز خوراکی یک دوز منفرد اوره نشان دار با کربن 13. هلیکوباکتر پیلوری اوره آز تولید می کند که اوره را به دی اکسید کربن و آمونیوم تجزیه می کند و بنابراین وجود مقادیر زیاد CO2 نشان دار با C13 در نمونه تنفسی و مقایسه آن با مقادیر پایه بیانگر عفونت می باشد. دوزهای تجویزی اوره نشان دار با کربن 13 عبارتند از: 50، 75 یا 100 میلی گرم که بستگی به کیت آزمایشگاهی دارد. در این تست هم چنین می توان از اوره نشاندار با کربن 14 رادیونوکلئونید استفاده نمود.
