اینفلیکسیمب (Infliximab) چیست؟ بررسی کاربردها، نحوه مصرف و عوارض

اینفلیکسیمب (Infliximab) یک داروی بیولوژیک و مهارکننده فاکتور نکروز تومور آلفا یا TNF-α است که با کاهش فعالیت بیش‌ از حد سیستم ایمنی، التهاب را کنترل می‌کند. این دارو برای درمان برخی بیماری‌های التهابی و خودایمنی مانند روماتیسم مفصلی، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک و پسوریازیس پلاکی استفاده می‌شود.

اینفلیکسیمب برای چیست؟

اینفلیکسیمب با مهار TNF-α می‌تواند التهاب و آسیب ناشی از فعالیت بیش‌ازحد سیستم ایمنی را کاهش دهد. بنابراین، پزشک ممکن است آن را برای بیماری‌های زیر تجویز کند:

• روماتیسم مفصلی (Rheumatoid Arthritis)
• بیماری کرون (Crohn’s Disease)
• کولیت اولسراتیو (Ulcerative Colitis)
• اسپوندیلیت آنکیلوزان
• آرتریت پسوریاتیک
• پسوریازیس پلاکی

انتخاب اینفلیکسیمب به نوع بیماری، شدت علائم، درمان‌های قبلی و وضعیت بیمار بستگی دارد.

اینفلیکسیمب چگونه اثر می‌کند؟

TNF-α یکی از مواد مهم در ایجاد و تشدید التهاب است. اینفلیکسیمب یک آنتی‌بادی مونوکلونال است که به TNF-α متصل می‌شود و فعالیت آن را مهار می‌کند.

در نتیجه، تولید و فعالیت برخی پیام‌های التهابی کاهش پیدا می‌کند و علائم بیماری‌هایی مانند درد، تورم و التهاب ممکن است بهبود یابد.

نحوه مصرف اینفلیکسیمب

اینفلیکسیمب به‌صورت تزریق وریدی (IV infusion) و در مرکز درمانی یا تحت نظر کادر پزشکی تجویز می‌شود. این دارو برای تزریق خودسرانه در منزل طراحی نشده است.

برنامه درمانی بسته به بیماری متفاوت است. معمولاً درمان شامل یک مرحله اولیه با چند نوبت تزریق و سپس تزریق‌های نگهدارنده در فواصل مشخص است.

دوز دارو نیز بر اساس بیماری و وزن بیمار تعیین می‌شود؛ بنابراین، برنامه مصرف باید دقیقاً مطابق نسخه پزشک باشد.

قبل از تزریق اینفلیکسیمب چه بررسی‌هایی لازم است؟

از آنجا که اینفلیکسیمب فعالیت سیستم ایمنی را کاهش می‌دهد، پیش از شروع درمان معمولاً پزشک از نظر برخی عفونت‌های مهم بیمار را بررسی می‌کند.

• بررسی سل (TB)
• بررسی هپاتیت B
• بررسی سابقه عفونت‌های شدید یا مکرر
• بررسی داروهای مصرفی و بیماری‌های زمینه‌ای

در صورت وجود عفونت فعال، ممکن است شروع درمان تا کنترل عفونت به تعویق بیفتد.

عوارض اینفلیکسیمب

برخی عوارض ممکن است هنگام تزریق یا مدت کوتاهی پس از آن ایجاد شوند. از جمله:

• سردرد
• تب یا لرز
• تهوع
• خستگی
• قرمزی یا خارش پوست
• سرگیجه
• تغییرات فشار خون

به همین دلیل، بیمار هنگام تزریق و مدتی پس از آن تحت نظر قرار می‌گیرد.

واکنش‌های حین تزریق اینفلیکسیمب

واکنش‌های مرتبط با تزریق ممکن است شامل تنگی نفس، گرگرفتگی، درد قفسه سینه، افت یا افزایش فشار خون، تب، لرز یا واکنش‌های پوستی باشند.

در صورت بروز این علائم، کادر درمان می‌تواند سرعت تزریق را کاهش دهد یا درمان مناسب را انجام دهد.

اینفلیکسیمب و عفونت

افزایش خطر عفونت یکی از مهم‌ترین نکات مصرف اینفلیکسیمب است. مهار TNF-α می‌تواند توانایی بدن برای مقابله با بعضی عفونت‌ها را کاهش دهد.

عفونت‌های باکتریایی، قارچی و ویروسی ممکن است شدیدتر شوند. همچنین، عفونت سل نهفته می‌تواند در برخی افراد فعال شود.

تب، سرفه مداوم، کاهش وزن غیرقابل توضیح، تعریق شبانه، تنگی نفس یا سایر علائم عفونت باید به پزشک اطلاع داده شوند.

اینفلیکسیمب و سل

پیش از شروع درمان، بررسی سل اهمیت زیادی دارد. اگر سل نهفته وجود داشته باشد، پزشک ممکن است ابتدا درمان مناسب آن را آغاز کند.

در صورت وجود سل فعال، استفاده از اینفلیکسیمب می‌تواند خطرناک باشد و تا زمان کنترل عفونت نباید خودسرانه مصرف شود.

پشتیبانی و مشاوره

کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند

تماس فوری واتساپ ارسال نسخه آنلاین

ارتباط از طریق پیام‌رسان‌ها

واتساپ

پاسخگویی 24 ساعته | 7 روز هفته

اینفلیکسیمب و هپاتیت B

در افراد مبتلا به هپاتیت B یا افرادی که قبلاً به ویروس هپاتیت B آلوده شده‌اند، درمان با اینفلیکسیمب می‌تواند باعث فعال شدن مجدد ویروس شود.

به همین دلیل، بررسی وضعیت هپاتیت B پیش از شروع درمان و در برخی بیماران طی درمان اهمیت دارد.

اینفلیکسیمب و سرطان

داروهای مهارکننده TNF ممکن است در برخی شرایط با افزایش خطر بعضی بدخیمی‌ها همراه باشند؛ بااین‌حال، میزان خطر به نوع بیماری، سایر داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی و عوامل فردی نیز بستگی دارد.

پزشک هنگام تصمیم‌گیری درباره درمان، مزایای کنترل بیماری التهابی را در مقابل خطرات احتمالی بررسی می‌کند.

اینفلیکسیمب و نارسایی قلبی

اینفلیکسیمب برای برخی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی متوسط تا شدید مناسب نیست یا باید با احتیاط بسیار زیاد استفاده شود.

اگر سابقه نارسایی قلبی، تنگی نفس، تورم پاها یا بیماری قلبی دارید، پیش از شروع درمان پزشک را مطلع کنید.

اینفلیکسیمب و بیماری‌های عصبی

در موارد نادر، داروهای مهارکننده TNF می‌توانند با بروز یا تشدید برخی بیماری‌های دمیلینه‌کننده عصبی مرتبط باشند.

اختلالات جدید بینایی، ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها، مشکلات تعادل یا سایر علائم عصبی غیرمعمول باید توسط پزشک بررسی شوند.

اینفلیکسیمب در بارداری

تصمیم درباره مصرف اینفلیکسیمب در دوران بارداری باید توسط پزشک و بر اساس شرایط مادر و بیماری او گرفته شود. در برخی بیماری‌های التهابی، ادامه کنترل بیماری در دوران بارداری اهمیت زیادی دارد.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، پیش از تغییر یا قطع درمان با پزشک متخصص مشورت کنید.

اینفلیکسیمب در دوران شیردهی

اینفلیکسیمب یک پروتئین بزرگ است و مقدار انتقال آن به شیر مادر بسیار کم گزارش شده است. بااین‌حال، تصمیم درباره ادامه درمان در دوران شیردهی باید با توجه به وضعیت مادر و نوزاد توسط پزشک انجام شود.

واکسن‌ها هنگام مصرف اینفلیکسیمب

به دلیل اثر اینفلیکسیمب بر سیستم ایمنی، وضعیت واکسیناسیون بیمار باید پیش از شروع درمان بررسی شود.

واکسن‌های زنده ممکن است در طول درمان با داروهای مهارکننده TNF مناسب نباشند. بنابراین، قبل از دریافت هر واکسن، پزشک یا داروساز را از مصرف اینفلیکسیمب مطلع کنید.

تداخلات دارویی اینفلیکسیمب

اینفلیکسیمب ممکن است با سایر داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی همراه شود و خطر عفونت را افزایش دهد.

اگر داروهایی مانند سایر داروهای بیولوژیک، داروهای ضدالتهاب یا داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنید، پزشک باید در جریان باشد.

چه کسانی باید در مصرف اینفلیکسیمب احتیاط کنند؟

• افراد مبتلا به عفونت فعال یا عفونت‌های مکرر
• افراد دارای سل نهفته یا سابقه سل
• افراد مبتلا به هپاتیت B یا سابقه آن
• افراد مبتلا به نارسایی قلبی
• افراد دارای سابقه بیماری‌های دمیلینه‌کننده عصبی
• افراد دارای سابقه برخی سرطان‌ها
• افرادی که داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی دیگری مصرف می‌کنند

چه زمانی مراجعه فوری لازم است؟

• تنگی نفس شدید یا تورم صورت و گلو
• درد قفسه سینه
• تب یا علائم عفونت شدید
• سرفه مداوم یا تنگی نفس جدید
• ضعف یا بی‌حسی جدید اندام‌ها
• اختلال ناگهانی بینایی
• زردی پوست یا چشم
• واکنش شدید هنگام تزریق

نکات مهم هنگام مصرف اینفلیکسیمب

• دارو باید توسط کادر درمان و به‌صورت تزریق وریدی تجویز شود.
• پیش از شروع درمان، بررسی سل و هپاتیت B اهمیت دارد.
• هرگونه عفونت یا تب را به پزشک اطلاع دهید.
• پیش از دریافت واکسن، پزشک را از مصرف اینفلیکسیمب مطلع کنید.
• در صورت داشتن نارسایی قلبی، حتماً پزشک را مطلع کنید.
• تمام داروهای بیولوژیک و سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرفی خود را اعلام کنید.
• فواصل تزریق را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.

مشخصات دارویی

• نام دارو: اینفلیکسیمب (Infliximab)
• گروه دارویی: داروی بیولوژیک، مهارکننده TNF-α
• شکل مصرف: انفوزیون وریدی
• کاربرد: درمان برخی بیماری‌های التهابی و خودایمنی
• مکانیسم: مهار فعالیت TNF-α

جمع‌بندی

اینفلیکسیمب (Infliximab) یک داروی بیولوژیک قدرتمند برای کنترل بیماری‌های التهابی و خودایمنی است و در بیماری‌هایی مانند روماتیسم مفصلی، بیماری کرون، کولیت اولسراتیو، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک و پسوریازیس کاربرد دارد.

از سوی دیگر، چون این دارو سیستم ایمنی را مهار می‌کند، خطر برخی عفونت‌ها، فعال شدن سل نهفته و هپاتیت B و بعضی عوارض نادر افزایش می‌یابد. بنابراین، بررسی‌های لازم پیش از شروع درمان و پایش بیمار در طول درمان اهمیت زیادی دارد.

نکته مهم: اینفلیکسیمب باید تحت نظر پزشک متخصص و در مرکز درمانی تزریق شود و در صورت بروز علائم عفونت یا واکنش شدید حین تزریق، باید فوراً به کادر درمان اطلاع داده شود.